Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 kwietnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Magda Parus
‹Wilcze dziedzictwo: Przeznaczona›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWilcze dziedzictwo: Przeznaczona
Data wydania31 października 2008
Autor
Wydawca RUNA
CyklWilcze dziedzictwo
ISBN978-83-89595-48-5
Format504s. 125×195mm
Cena29,50
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 25,00 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Powieść środka
[Magda Parus „Wilcze dziedzictwo: Przeznaczona” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Wilcze dziedzictwo: Przeznaczona” Magdy Parus to powieść środka: drugi tom trylogii i bliższe powieści głównonurtowej podejście do fantastycznych tematów.

Michał R. Wiśniewski

Powieść środka
[Magda Parus „Wilcze dziedzictwo: Przeznaczona” - recenzja]

„Wilcze dziedzictwo: Przeznaczona” Magdy Parus to powieść środka: drugi tom trylogii i bliższe powieści głównonurtowej podejście do fantastycznych tematów.

Magda Parus
‹Wilcze dziedzictwo: Przeznaczona›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWilcze dziedzictwo: Przeznaczona
Data wydania31 października 2008
Autor
Wydawca RUNA
CyklWilcze dziedzictwo
ISBN978-83-89595-48-5
Format504s. 125×195mm
Cena29,50
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 25,00 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Pierwszy tom opowieści kończy się, gdy Collin postanawia się sprzeciwić wilkołaczej organizacji: porzuca dotychczasowe życie i wyrusza z rodzimej Ameryki do Europy (która wypada bardziej przekonująco niż amerykańska nibylandia z pierwszego tomu) na poszukiwania siostry porwanej przez kapłanów-wilkołaków. „Wilcze dziedzictwo: Przeznaczona” zastaje Collina na Starym Kontynencie po kilku miesiącach bezskutecznych poszukiwań. Co nie dziwi, gdyż otumaniony po ostatniej walce bohater tułał się bez planu, a jego jedynym sensownym pomysłem było przyłączenie się do europejskich łowców wilkołaków. Powieść ta to klasyczny przykład drugiego tomu. Zawiedzie się ten, kto szuka rozwikłania zagadek z pierwszej części – są one zachowane na finał, pojawiają się natomiast nowi bohaterowie i tajemnice.
Przewrotnym znajduję tytuł – przyzwyczajenia z typowej fantasy budzą skojarzenia z kimś przeznaczonym do Wykonania Wielkiego Dzieła (odnalezienia magicznego durszlaka itd.), tu natomiast chodzi o przeznaczenie wiążące ze sobą los dwóch istot. I jest to jeden z najciekawszych tropów powieści: przeznaczenie jest jednym z podstawowych tematów literackich, stawia mu się czoło ucieka przed nim itd. A w „Przeznaczonej” zostało sprowadzone do codziennego borykania się z nim – i to nie na zasadzie „jestem Harry Potter i muszę żyć z blizną na czole i cieniem Voldemorta za plecami”. Otóż Collinowi przeznaczona jest Tin – wychowana przez ludzi wilkołaczyca, co czują od pierwszego spotkania. Dziewczyna wyrywa go z otępienia, są połączeni jakąś magiczną mocą i głęboką miłością, ale… nie pasują do siebie. Dziki Amerykanin, dla którego szczytem wyrafinowanej rozrywki jest brykanie po lesie, i całkiem uczłowieczona Europejka – muszą zrozumieć się nawzajem i znaleźć wspólny język.
Odniosłem wrażenie, że akcja (poza emocjonującą końcówką) biegnie wolniej niż w pierwszym tomie: ciężar narracji został przeniesiony na interakcje między postaciami i rozmyślania bohaterów, co bierze się z tego, że nie jest to typowa fantasy przygodowa: ważniejsze jest na ten przykład zbudowanie atmosfery paranoi wokół podwójnie wyalienowanego bohatera. W świecie spisków i tajemnic nic nie jest takim, jakim wydawało się w pierwszej chwili. Albo w pierwszym tomie.
Takie drugie tomy trylogii są jak przystawka podana po zupie. Zaspokajają na chwilę rozbudzony apetyt, ale zostawiają czytelnika głodnego głównego dania. Zatem czekam niecierpliwie.
koniec
11 listopada 2008

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Co się stało z Michelle Spivey
Joanna Kapica-Curzytek

31 III 2020

„Ostatnia wdowa” to całkiem przyzwoity, trzymający w napięciu thriller

więcej »

Przy zaginięciu liczy się każda godzina
Marcin Mroziuk

30 III 2020

David Bell ma sporo ciekawych pomysłów na komplikowanie intrygi kryminalnej, ale niestety dużo gorzej radzi sobie z połączeniem wszystkich rozpoczętych wątków w spójną całość. W efekcie „Czyjaś córka” jest wciągającą lekturą, jednak po jej skończeniu pozostaje uczucie niedosytu.

więcej »

Więcej niż gole
Joanna Kapica-Curzytek

29 III 2020

„Miro” jest biografią niemieckiego piłkarza o polskich korzeniach Miroslava Klose, ale też niebanalnym, wielowymiarowym obrazem tego, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami świata futbolu.

więcej »

Polecamy

Umieranie wstecz

Na rubieżach rzeczywistości:

Umieranie wstecz
— Marcin Knyszyński

Przygodowa powieść science fiction – zrób to sam!
— Marcin Knyszyński

Pif-Paf! Zium!
— Marcin Knyszyński

Droga bez powrotu
— Marcin Knyszyński

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Odtrutka na zmierzchomanię
— Beatrycze Nowicka

Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o wilkołakach
— Michał R. Wiśniewski

Tegoż autora

Dlaczego robisz mi to, Polsko
— Michał R. Wiśniewski

W domach z betonu nie ma wolnej miłości
— Michał R. Wiśniewski

Superheros patrzy na człowieka, widzi robaka, ale po chwili przygląda się uważniej
— Michał R. Wiśniewski

Chwała ogrodów, błoto i morze
— Michał R. Wiśniewski

Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o wilkołakach
— Michał R. Wiśniewski

Kategoria A
— Michał R. Wiśniewski

Trzej mistrzowie
— Michał R. Wiśniewski

Długi film o umieraniu
— Michał R. Wiśniewski

Matrix w majtkach horror show
— Michał R. Wiśniewski

Opowiedz to komuś, kogo to obchodzi
— Michał R. Wiśniewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.