Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 1 kwietnia 2023
w Esensji w Esensjopedii

Neil Gaiman
‹Koralina›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKoralina
Tytuł oryginalnyCoraline
Data wydania27 lutego 2009
Autor
PrzekładPaulina Braiter
Wydawca MAG
ISBN978-83-7480-118-8
Format176s. 115×225mm; oprawa twarda
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Mała Esensja: I nie mówcie mi „Alicja”!
[Neil Gaiman „Koralina” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Bez spieszących się królików, okrutnie brzydkich gąsienic i pseudookrutnej Królowej Kier, za to z ciekawą wizją świata i gadającym sarkastycznym kotem. Nowa „Alicja w Krainie Czarów”? Nie, po prostu „Koralina” Neila Gaimana.

Daniel Markiewicz

Mała Esensja: I nie mówcie mi „Alicja”!
[Neil Gaiman „Koralina” - recenzja]

Bez spieszących się królików, okrutnie brzydkich gąsienic i pseudookrutnej Królowej Kier, za to z ciekawą wizją świata i gadającym sarkastycznym kotem. Nowa „Alicja w Krainie Czarów”? Nie, po prostu „Koralina” Neila Gaimana.

Neil Gaiman
‹Koralina›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKoralina
Tytuł oryginalnyCoraline
Data wydania27 lutego 2009
Autor
PrzekładPaulina Braiter
Wydawca MAG
ISBN978-83-7480-118-8
Format176s. 115×225mm; oprawa twarda
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Czym byłby przemysł rozrywkowy, gdyby bohaterowie filmów i książek nie popełniali głupstw? Odpowiedź: byłby jednym wielkim nudziarstwem. Dlatego obserwowane przez nas postacie pchają się tam, gdzie na kilometr wieje zagrożeniem. Nie inaczej postępuje Koralina – ciekawska dziewczynka z książki Gaimana postanawia sprawdzić, co kryje się za drzwiami, które jeszcze przed chwilą nie prowadziły donikąd. Odkrycie, jakiego dokonuje, wprawia ją w nieliche zdumienie, ale też otwiera przed nią nowe możliwości. Za drzwiami znajduje bowiem świat alternatywny, do pozostania w którym jest usilnie namawiania przez swoich „drugich” rodziców. I nie byłoby w tym może nic specjalnie dziwnego, gdyby nie fakt, że rezerwowi mama i tata zamiast oczu mają guziki, a ich „miłość” do córki nie wydaje się pochodzić z najszalchetniejszych pobudek.
Gaiman nie serwuje nam zwykłego horrorku dla dzieci – fabuła jest tutaj przykrywką dla opowieści o ludzkich dylematach. Koralina będzie musiała między innymi opanować trudną sztukę dokonywania wyborów, decydując, który ze światów jest lepszy – ten natychmiastowo spełniający jej zachcianki czy może ten zmuszający do walki nawet o uwagę rodziców. Bo jest to również opowieść o relacjach rodzinnych z wybijającą się na pierwszy plan przestrogą, by dzieciom poświęcać tyle uwagi, ile tylko będą potrzebowały – i ani grama mniej. Nie możemy co prawda liczyć na głęboką analizę psychologiczną (choć słowa Koraliny o tym, że jedynie nieliczni dorośli potrafią mówić z sensem, są całkiem trafne), to jednak trudno czynić z tego jakikolwiek zarzut. Cytując Pana Ibisa z „Amerykańskich bogów”: „Była sobie dziewczyna i jej wuj sprzedał ją w niewolę. Oto opowieść, reszta to szczegóły”. Gaiman zdanie jednej ze swoich postaci uczynił mottem „Koraliny” – próżno szukać tu wyszukanego stylu czy innych ornamentów, pisarz postawił na prostotę językową. Nie znaczy to jednak, że nie przemycił celnych uwag, ironii czy dowcipu – to wszystko jest obecne i cieszy oko czytelnika, któremu nie zależy tylko na jak najszybszym prześledzeniu akcji po to, by zobaczyć finał. A taka pokusa istnieje, ponieważ autor „Nigdziebądź” nie dość, że zbudował ciekawą opowieść, to jeszcze zaprezentował ją za pomocą niezwykle sprawnej narracji – i czasem po prostu trudno się podczas lektury zatrzymać.
Często porównuje się „Koralinę” z „Alicją w Krainie Czarów”. Nie do końca rozumiem, dlaczego tak się dzieje – owszem, obie dziewczynki łączy podróż do niezwykłego miejsca, na tym jednak zasadnicze podobieństwa się kończą. Książka Gaimana jest o wiele bardziej spójna i klarowna – nie bazuje na dziwnościach, a jeśli już jakieś dziwy pokazuje, to są one dobrze umotywowane. Tutaj, zupełnie odwrotnie niż w „Alicji…”, mamy wrażenie ciągłości i spodziewamy się, że kolejne wydarzenia będą mimo wszystko logicznymi następstwami poprzednich. Ma też „Koralina” o wiele głębszą wymowę.
Nie pozostaje mi nic innego, jak tylko polecić tytuł autorstwa Gaimana dokładnie wszystkim. „Koralina” jest chyba najlepszą ilustracją hasła „dla dużych i małych” i jako lektura niejednopoziomowa z pewnością zasługuje na uwagę.
koniec
3 maja 2009

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Rozmowy o ratowaniu świata
Miłosz Cybowski

1 IV 2023

Uhonorowani nagrodami Hugo i Nebula „Równi bogom” uznawani są przez samego Isaaca Asimova za najwybitniejszą powieść w jego dorobku. Ale to kolejna pozycja z wydawanej przez Rebis serii „Wehikuł czasu”, która dla dzisiejszego czytelnika może okazać się zbyt leciwa.

więcej »

PRL w kryminale: Inżynier-bohater czy kat z Gestapo?
Sebastian Chosiński

31 III 2023

Jerzy Edigey w czasie drugiej wojny światowej pracował w swoim wyuczonym zawodzie w koncesjonowanej przez okupanta Izbie Adwokackiej, ale jednocześnie zaangażował się w tajne nauczanie, a kiedy wybuchło powstanie warszawskie – przystąpił do walki. Mimo to w swoich powieściach niechętnie nawiązywał, przynajmniej bezpośrednio, do tego okresu. Wyjątkiem jest – wydane już po tragicznej śmierci autora – „Zdjęcie z profilu”.

więcej »

Mała Esensja: Na przekór zimnu
Marcin Mroziuk

30 III 2023

Po „Baśnie zimowe” warto sięgnąć nie tylko w długie wieczory, gdy za oknem hula śnieg i mróz, gdyż poprzez zebrane tutaj piękne opowieści Dawn Casey wlewa mnóstwo ciepła do serc młodych czytelników, a bajecznie kolorowe ilustracje Zanny Goldhawk dodatkowo cieszą ich oczy.

więcej »

Polecamy

Jak przewidziałem drugą wojnę światową

Stare wspaniałe światy:

Jak przewidziałem drugą wojnę światową
— Andreas „Zoltar” Boegner

Cyborg, czyli mózg w maszynie
— Andreas „Zoltar” Boegner

Narodziny superbohatera
— Andreas „Zoltar” Boegner

Pierwsza historia przyszłości
— Andreas „Zoltar” Boegner

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja czyta: Wrzesień 2017
— Dominika Cirocka, Dawid Kantor, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka

Mała Esensja: Po drugiej stronie drzwi
— Paulina Gradkowska

Z tego cyklu

Na przekór zimnu
— Marcin Mroziuk

Jak znaleźć skarby cenniejsze niż złoto
— Marcin Mroziuk

Tego nawet w serialu nie zobaczycie
— Marcin Mroziuk

Sceny z życia pisarki
— Marcin Mroziuk

Jak rozświetlić ludziom życie
— Marcin Mroziuk

Zwycięża to, co dobre
— Joanna Kapica-Curzytek

Wszystko, czego można zapragnąć
— Marcin Mroziuk

W oczekiwaniu na Mikołaja
— Marcin Mroziuk

Lasem pachnące
— Wojciech Gołąbowski

Pieniądze wcale nie są najważniejsze
— Marcin Mroziuk

Tegoż twórcy

Pomiędzy światami
— Katarzyna Piekarz

Esensja czyta: Październik 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Wrzesień 2017
— Dominika Cirocka, Dawid Kantor, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Lipiec 2017
— Dominika Cirocka, Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka, Katarzyna Piekarz, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Esensja czyta: Maj 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Magdalena Kubasiewicz, Jarosław Loretz, Marcin Mroziuk, Katarzyna Piekarz

Bogowie też lubią iluzję
— Dominika Cirocka

Dymu dużo, ognia mniej
— Beatrycze Nowicka

Przeczytaj to jeszcze raz: Sztuczka z monetami
— Beatrycze Nowicka

Esensja czyta: Wrzesień 2014
— Miłosz Cybowski, Jacek Jaciubek, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek

Esensja czyta: Kwiecień 2014
— Miłosz Cybowski, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Agnieszka Szady

Tegoż autora

Zapomną o nas
— Daniel Markiewicz

Mistrzostwo formy
— Daniel Markiewicz

Walc nasz (zbyt) powszedni
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: Marzec 2017
— Dawid Kantor, Daniel Markiewicz, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Odmienne stany moralności
— Daniel Markiewicz

Czytając (dobre) science fiction
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: Październik 2015
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Daniel Markiewicz, Joanna Słupek

Całodobowe szczęście
— Daniel Markiewicz

Nieustające wakacje
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: Czerwiec 2015
— Miłosz Cybowski, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Joanna Słupek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.