Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 9 grudnia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Marc Eliot
‹Amerykański buntownik. Życie Clinta Eastwooda›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAmerykański buntownik. Życie Clinta Eastwooda
Tytuł oryginalnyAmerican Rebel. The Life of Clint Eastwood
Data wydania10 maja 2010
Autor
PrzekładPiotr Grzegorzewski
Wydawca Wydawnictwo Dolnośląskie
ISBN978-83-245-8931-9
Format352s. 164×240mm; oprawa twarda
Cena39,90
Gatunekbiograficzna / wywiad / wspomnienia
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 34,50 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Biblioteka kinomana: Amerykański samotnik
[Marc Eliot „Amerykański buntownik. Życie Clinta Eastwooda” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W biografii Clinta Eastwooda autorstwa Marca Eliota najsłabszy jest… tytuł. „Amerykański buntownik” nie ma za specjalnie wiele wspólnego z treścią (bo trudno określić, by życie Clinta było rzeczywiście jakimś buntem), a na dodatek sugeruje pobieżną biografię celebryty nastawioną na różne małe sensacyjki. Tymczasem książka jest pozycją całkiem solidną, rzetelną, szczegółową, choć niepozbawioną wad.

Konrad Wągrowski

Biblioteka kinomana: Amerykański samotnik
[Marc Eliot „Amerykański buntownik. Życie Clinta Eastwooda” - recenzja]

W biografii Clinta Eastwooda autorstwa Marca Eliota najsłabszy jest… tytuł. „Amerykański buntownik” nie ma za specjalnie wiele wspólnego z treścią (bo trudno określić, by życie Clinta było rzeczywiście jakimś buntem), a na dodatek sugeruje pobieżną biografię celebryty nastawioną na różne małe sensacyjki. Tymczasem książka jest pozycją całkiem solidną, rzetelną, szczegółową, choć niepozbawioną wad.

Marc Eliot
‹Amerykański buntownik. Życie Clinta Eastwooda›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAmerykański buntownik. Życie Clinta Eastwooda
Tytuł oryginalnyAmerican Rebel. The Life of Clint Eastwood
Data wydania10 maja 2010
Autor
PrzekładPiotr Grzegorzewski
Wydawca Wydawnictwo Dolnośląskie
ISBN978-83-245-8931-9
Format352s. 164×240mm; oprawa twarda
Cena39,90
Gatunekbiograficzna / wywiad / wspomnienia
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Kup wSelkar.pl: 34,50 zł
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Clint Eastwood to wdzięczny obiekt na biografię. Pracownik stacji benzynowej, który wziął się za aktorstwo, bo chciał nieco dorobić, a został zauważony nie ze względu na umiejętności, lecz fizyczną atrakcyjność. Mimo braku wyróżniających cech promowany, być może częściowo na skutek fascynacji pewnego reżysera. Gdy rachityczna kariera zaczyna się chylić ku upadkowi, pojawia się rola w serialu („Rawhide”), który okazuje się być hitem, a z Clinta czyni telewizyjną gwiazdę. Gdy wydaje się, że osobowość telewizyjna to szczyt marzeń dla Eastwooda, dostaje on rolę we włosko-hiszpańskim westernie (a potem jeszcze dwóch następnych), przyjętą z entuzjazmem w Europie i cieszącą się ogromną popularnością w USA. Regularnie wykpiwany przez krytykę aktor kręci kolejne filmy, które okazują się coraz większymi sukcesami, a on sam coraz większą gwiazdą, w dużej mierze dzięki wrodzeniu talentowi biznesowemu. Ku zdziwieniu wszystkich Eastwood zaczyna sam reżyserować – i okazuje się, że nie jest to tylko przystojny milczek, ale całkiem utalentowany artysta. Gdy się już wydaje, że sięgnął szczytu, kręci film („Bez przebaczenia”), dzięki któremu zdobywa i widzów, i krytyków, i pulę najważniejszych filmowych nagród. A potem potwierdza to jeszcze dzięki „Za wszelką cenę”. A w międzyczasie kręci świetnie przyjęte filmy, w których sam się nie pojawia, czym już jednoznacznie przekonuje wszystkich, że jest po prostu świetnym reżyserem. Skoro całe życie potrafił zaskoczyć, czy zdarzy mu się to jeszcze po osiemdziesiątce? A jeśli dodamy, że życie prywatne Clinta również jest dosyć burzliwe, wiemy, że biografia odtwórcy roli Harry’ego Callahana jest właściwie samograjem.
Marc Eliot nie bawi się w zawiłe koncepcje narracyjne, złożoną strukturę czy inne sztuczki. Opowiada po prostu chronologicznie dzieje Clinta Eastwooda, przeplatając sprawy osobiste i zawodowe i podpierając się gdzie trzeba konkretnymi cytatami. Nie poświęca zbyt wiele czasu dzieciństwu swego bohatera – i słusznie. Gdy czas ten nie jest jakoś specjalnie istotny dla dalszych losów, rozciąganie opowieści na owe lata potrafi skutecznie znudzić czytelnika, oczekującego przecież przede wszystkim faktów z okresu rozwoju kariery swego bohatera. A tych oczywiście nie brakuje – dowiadujemy się o perypetiach związanych z powstawaniem kolejnych filmów, o oczekiwaniach, wynikach finansowych, reakcjach krytyki, decyzjach artystycznych i biznesowych samego Clinta. Nie ma w tym wodolejstwa, są fakty, krótkie komentarze, konsekwencje decyzji. Oczywiście niemało miejsca poświęcone jest skomplikowanemu życiu prywatnemu Eastwooda – co prawda tylko dwa małżeństwa, ale za to siódemka dzieci z pięcioma różnymi kobietami, skomplikowane związki, kończące się nieraz na sali sądowej – tego wszystkiego nie zabraknie w tej biografii. Na szczęście jednak tematyka osobista nie przysłania filmowej, wątki przeplatane są płynnie książka jest napisana bardzo dobrze i lektura w żadnej mierze nie nuży.
Niewątpliwym problemem Eliota jest natomiast spojrzenie z punktu widzenia filmoznawcy na twórczość Eastwooda. Autor zdaje sobie chyba sprawę z własnych ograniczeń i w dużej mierze opiera się na opinii innych – krytyków, znajomych filmowców, partnerów. Autor stara się jednak też coś dodać od siebie – i tu już efekty są bardzo nierówne. Całkiem nieźle wypada przy ocenie dawniejszych filmów z czasów Trylogii Bezimiennego czy cyklu Brudnego Harry’ego, dużo słabiej, gdy trzeba coś powiedzieć o niedawnych arcydziełach Clinta – „Bez przebaczenia”, „Rzece tajemnic” czy „Za wszelką cenę”, w przypadku których autor wyraźnie nie wie, co decyduje o ich filmowej wielkości, i powtarza banały oraz ogólniki. Zapewne wynika to z faktu, że starsze filmy zostały już lepiej i dokładniej zanalizowane w publikacjach filmoznawczych, z których korzystał autor, a na pełne podsumowanie filmów z ostatnich dwóch dekad przyjdzie jeszcze czas. Co może świadczyć, jak złożonym w gruncie rzeczy filmem jest „Bez przebaczenia”, skoro do tej pory nie udało się go dogłębnie opisać… W każdym razie autor biografii filmoznawcą nie jest i to wyraźnie widać1).
Jaki właściwie wizerunek Clinta Eastwooda jawi się z tej książki? Wydaje się, że i tu nie udało się dotrzeć do sedna – winien jest zapewne sam Eastwood, który nie jest zbyt skłonny do rozmów o sobie. Eliot dostrzega jeden fakt – praktycznie wszyscy bohaterowie Eastwooda są zdeklarowanymi samotnikami, którzy nie tylko żyją w oderwaniu od społeczeństwa, ale i nie aspirują do przyjmowania wyznaczonych ról. Nie ma prawie nigdzie happy endów, w których następuje finalne porozumienie, nawet wątki romantyczne są bardzo sporadyczne i niekoniecznie szczęśliwie zakończone. Dla autora jest to dowód, że sam Clint jest zbliżoną osobą do odgrywanych przez siebie postaci – samotnikiem, skrajnym indywidualistą, przekonanym mocno o własnej wartości, niepodatnym na sugestie innych. Z kolei z pewnych faktów z życia prywatnego Eastwood jawi się jako człowiek stanowczy i – gdy trzeba – bezwzględny, z pewnością pozbawiony sentymentów. Zapewne to – oprócz niekwestionowanego talentu – pomogło mu w karierze.
Szkoda trochę, że autor nie zadał sobie trudu dokładniejszego przesłuchania bohaterów książki. Zapewne ciężko byłoby mu zrobić to z samym Clintem, który chyba nie zgłaszał chęci wygłoszenia „spowiedzi życia”. Jednak szczera rozmowa choćby z kobietami artysty – pierwszą żoną Maggie Johnson czy Sondrą Locke, z którą Eastwooda łączył bardzo burzliwy związek – mógłby rzucić więcej światła na charakter naszego bohatera. Ale może w chwili obecnej takie rozmowy nie były jeszcze możliwe. Być może na bardziej szczegółową biografię przyjdzie jeszcze czas. Przecież sam Eastwood twierdzi, że jest w pełni czynny zawodowo jako reżyser (aktorską karierę zakończył podobno „Gran Torino”) i nie planuje przejścia na emeryturę.
koniec
9 czerwca 2010
1) Zabawnie nieco wypadają żale, że Eastwood nigdy nie dostał Oscara dla najlepszego aktora. Z całym szacunkiem dla Clinta (role w „Bez przebaczenia”, „Za wszelką cenę” czy „Gran Torino” są bardzo dobre), ale wielu lepszych od niego aktorów tego zaszczytu nie dostąpiło.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Stara miłość nie rdzewieje. Ale nienawiść też
Marcin Mroziuk

9 XII 2019

Dziewięć opowiadań zebranych w „Kamiennym posłaniu” różni się pod wieloma względami, ale ich wspólną cechą bez wątpienia jest wysoki poziom literacki. Margaret Atwood potrafi nas tutaj zarówno przerazić, jak i rozbawić, ale przede wszystkim wnikliwie przygląda się ludzkiej naturze.

więcej »

Uszczęśliwić wszystkie dzieci
Joanna Kapica-Curzytek

8 XII 2019

„Życie i przygody świętego Mikołaja” to zbiór pięknych, pełnych magii opowieści wyjaśniających, skąd wziął się Mikołaj i bożonarodzeniowe tradycje.

więcej »

Rozświetlić zimowe dni
Joanna Kapica-Curzytek

6 XII 2019

„Nieświęty Mikołaj” spełni nasze oczekiwania, jeśli akurat szukamy lektury, która wprowadzi nas w świąteczny nastrój i chcemy się odrobinę wzruszyć.

więcej »

Polecamy

„Bycie” jest kalejdoskopem

Na rubieżach rzeczywistości:

„Bycie” jest kalejdoskopem
— Marcin Knyszyński

„I Have a Dream”
— Marcin Knyszyński

Koszmarna teofania
— Marcin Knyszyński

Nowe rozdanie
— Marcin Knyszyński

Prawdziwe kłamstwa
— Marcin Knyszyński

„Normalni” szaleńcy
— Marcin Knyszyński

Dwadzieścia sroczych ogonów
— Marcin Knyszyński

Kto tu jest chory?
— Marcin Knyszyński

„Osacza nas zewsząd wug!”
— Marcin Knyszyński

Otwórz oczy!
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Historia Złotego Golasa
— Konrad Wągrowski

Czarna wdowa w zagmatwanej sieci dyskursów
— Łukasz Twaróg

Noir – wojenne zaćmienie
— Łukasz Twaróg

Mroczna strona miasta
— Łukasz Twaróg

Mistrz wielu epok
— Urszula Lipińska

Urok diw
— Arkadiusz Kaczanowski

Encyklopedia, czyli prosimy o remake
— Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Cinergia 2019: Skruszony
— Konrad Wągrowski

Cinergia 2019: Pewnego razu w Brazylii
— Konrad Wągrowski

Cinergia 2019: You play the guitar on the MTV!
— Konrad Wągrowski

Cinergia 2019: Wstrzykiwanie moczu do pęcherza
— Konrad Wągrowski

Here's Danny!
— Konrad Wągrowski

Przebudzony potwór kontratakuje!
— Konrad Wągrowski

Bliskie spotkania owczego stopnia
— Konrad Wągrowski

Sześćdziesiąt lat minęło a niebo wciąż na swoim miejscu...
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski, Marcin Knyszyński, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski

Wojna, która zakończy wszystkie wojny
— Konrad Wągrowski

W puszczy i pustyni
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.