Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 7 sierpnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Zanim zagrał to Sam: Ludzie ludziom

Esensja.pl
Esensja.pl
Nagła popularność, jaką zdobyła Roksana Węgiel, przypomniała mi o innej, bardzo utalentowanej dziewczynce, która kilka lat temu podbiła listy przebojów, przepięknie śpiewając utwór „People Help the People”.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zanim zagrał to Sam: Ludzie ludziom

Nagła popularność, jaką zdobyła Roksana Węgiel, przypomniała mi o innej, bardzo utalentowanej dziewczynce, która kilka lat temu podbiła listy przebojów, przepięknie śpiewając utwór „People Help the People”.
Birdy, bo o niej mowa, była objawieniem 2011 roku. Jako niespełna piętnastoletnia dziewczyna, wykazała się nie tylko wrodzonym talentem wokalnym, ale przede wszystkim dojrzałością. Choć jej debiutancki album, zatytułowany po prostu „Birdy” miał pewne mankamenty, wynikające z braku doświadczenia w studio, czuło się, że mamy do czynienia z sensacją, która może w przyszłości pozamiatać na światowych listach przebojów. Na razie jednak stanęło na coverach, z których niemal w całości składał się pierwszy krążek (zawierał tylko jedną autorską kompozycję). Takowym był także chętnie grany przez rozgłośnie radiowe „People Help the People”.
Choć może się wydawać, że kompozycja ta, to zapomniany standard z lat pięćdziesiątych, tak na prawdę ukazała się w 2007 roku na drugim singlu promującym debiutancki album zespołu Cherry Ghost, pod tytułem „Thirst for Romance”. Nie zawstydzajcie się, że nie znacie tej brytyjskiej grupy. W ojczyźnie też nie zawojowała publiczności. Z albumu na album stawała się coraz bardziej zapomniana, by ostatecznie rozwiązać się w 2016 roku.
Oryginalna wersja „People Help the People” może zaskakiwać gitarową surowością, której całkiem brakuje u Birdy. Czy to zarzut? Nie wiem, ale jednak, pomimo ewidentnego potencjału przebojowości, brakuje jej uczuciowości, jaką znajdziemy u nastolatki. Nie zmienia to faktu, że gdyby za Cherry Ghost poszła podobna machina promocyjna, być może wciąż by istnieli.
Co zaś się tyczy samej Birdy, to boję się, że pozostanie zmarnowanym talentem, który potwierdziła w pełni drugim albumem „Fire Within” z 2013 roku. Niestety, ale im bardziej dorasta, tym bardziej upodobnia się do setek tysięcy innych wokalistek, które może i ładnie śpiewają, ale całkiem się ich nie pamięta, a główną rolę w ich twórczości zaczynają odgrywać producenci.
koniec
13 marca 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Non omnis moriar: Bez ograniczeń (niekoniecznie prędkości)
Sebastian Chosiński

1 VIII 2020

Muzyczna archeologia? Jak najbardziej. Ale w pełni uzasadniona. W myśl Horacjańskiej sentencji: „Nie wszystek umrę” chcemy w naszym cyklu przypominać Wam godne ocalenia płyty sprzed lat. Albumy, które dawno już pokrył kurz, a ich autorów pamięć ludzka najczęściej wymazała ze swoich zasobów. Dzisiaj pierwsze podejście do francuskiego zespołu progresywno-jazzrockowego Speed Limit, którego współtwórcą był Jeff Seffer z Zao.

więcej »

Nie przegap: Lipiec 2020
Esensja

31 VII 2020

Jak spędziliśmy pierwszą połowę wakacji? Jak zwykle, pisząc recenzje.

więcej »

Non omnis moriar: Pod okiem egipskiego boga
Sebastian Chosiński

25 VII 2020

Muzyczna archeologia? Jak najbardziej. Ale w pełni uzasadniona. W myśl Horacjańskiej sentencji: „Nie wszystek umrę” chcemy w naszym cyklu przypominać Wam godne ocalenia płyty sprzed lat. Albumy, które dawno już pokrył kurz, a ich autorów pamięć ludzka najczęściej wymazała ze swoich zasobów. Dzisiaj po raz drugi francuska formacja progresywno-jazzrockowa Zao.

więcej »

Polecamy

Na ulicach Babilonu gaz

Zagraj to jeszcze raz Sam:

Na ulicach Babilonu gaz
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Lament zniewolonego ludu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Perwersyjna poezja miłosna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gruby cover
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Z sąsiedzkim pozdrowieniem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Hardkorowa terapia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ino wpierw ciulnę ją sztachelką
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ups… tak im wyszło
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Do góry, kangury!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Który miś dla której dziewczyny
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Z tego cyklu

Czekając na rok 2000
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Missisipi w bluesie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kto to, kurde, nagrał?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zajada daktyla i buja w obłokach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oszołomiony i zmieszany
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

To nie jest kolejna piosenka o miłości
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Falujące biodra i krótkie spódniczki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zakażona piosenka
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zanim zagrał to Jimi
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oblicza raju
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Tegoż autora

Wakacyjny leksykon filmów o żywych trupach. Część 6
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Chcemy Neila Gaimana!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wakacyjny leksykon filmów o żywych trupach. Część 5
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Back in the USSR
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wakacyjny leksykon filmów o żywych trupach. Część 4
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kompletny Dredd
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wakacyjny leksykon filmów o żywych trupach. Część 3
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dokąd tak pędzisz, Conanie?
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wakacyjny leksykon filmów o żywych trupach. Część 2
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zdekapitatowany Dekapitator
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.