Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 lutego 2021
w Esensji w Esensjopedii

10 utworów Püdelsów w hołdzie Andrzejowi „Püdlowi” Bieniaszowi

Esensja.pl
Esensja.pl
W dobie koronawirusa to aż dziwne, że ludzie mogą umierać na coś innego, niż COVID-19. Tymczasem inne choroby nie zniknęły. 20 stycznia 2021 roku w wieku 66 lat, nierówną walkę ze złośliwym nowotworem przegrał Andrzej Bieniasz, lepiej znany jako Püdel, lider legendarnych Püdelsów. Z tej okazji przypomnijmy 10 nieśmiertelnych utworów zespołu.

Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

10 utworów Püdelsów w hołdzie Andrzejowi „Püdlowi” Bieniaszowi

W dobie koronawirusa to aż dziwne, że ludzie mogą umierać na coś innego, niż COVID-19. Tymczasem inne choroby nie zniknęły. 20 stycznia 2021 roku w wieku 66 lat, nierówną walkę ze złośliwym nowotworem przegrał Andrzej Bieniasz, lepiej znany jako Püdel, lider legendarnych Püdelsów. Z tej okazji przypomnijmy 10 nieśmiertelnych utworów zespołu.
„Bella puppa” („Bela Pupa”, 1988)
Pierwszą grupą Andrzeja Bieniasza była Düpą, tworzona wraz z muzykiem i malarzem Piotrem Markiem. Rozpadła się jednak po samobójczej śmierci tego drugiego. Wtedy narodzili się Püdelsi. Ich repertuar początkowo składał się z kompozycji Marka. Taki charakter ma pierwszy album zespołu „Bela Pupa”, niespodziewanie nagrany wspólnie z Korą Jackowską.
„Pudel z Guadelupy” („Viribus Unitis”, 1995)
Zespół długo czekał na nagranie kolejnej płyty. W latach 90. Püdelsi musieli zdefiniować się na nowo. Potrzebowali czegoś, co będzie ich swoistą forpocztą. Tę rolę w zasadzie do końca pełniła właśnie pieśń „Pudel z Guadelupy”.
„Wiara jak dupa” („Viribus Unitis”, 1995)
Nie znaczy to jednak, że zespół odciął się od swoich korzeni. „Wiara jak dupa” to jeszcze jeden wiersz Piotra Marka i zapowiedź następnego krążka „Narodziny Zbigniewa” w całości poświęconego tekstom i kompozycjom artysty.
„Czerwone tango” („Viribus Unitis”, 1995)
Utwór ten dostępny jest jako bonus na „Viribus Unitis”, jednak osobiście uważam go za najlepszą piosenkę Püdelsów i jednocześnie jedną z najinteligentniejszych satyr politycznych polskiej sceny muzycznej. Sposób w jaki Maciek Maleńczuk intonuje początek utworu z tekstem „znów powróciłaś stara dziwko” mówi więcej o niechęci do PRL, niż godziny martyrologicznych pogadanek.
„Samba-Mamba” („Psychopop”, 1999)
Po uporaniu się z legendą Piotra Marka, Püdelsi znów stanęli na rozdrożu. Poszli w stronę inteligentnej ironii, ozdobionej natychmiast wpadającymi w ucho melodiami. Okazało się to strzałem w dziesiątkę, bo „Psychopop” jest rewelacyjnym krążkiem (nie wiem, czy nie najlepszym w dyskografii zespołu). Szkoda tylko, że bardzo niedocenionym w momencie premiery. Pomimo tak świetnego singla, jakim była „Samba-Mamba”.
„Boski ogród” („Psychopop”, 1999)
Ale „Psychopop” to nie tylko wygłupy, pokroju „Szuwary”, czy „Noś dobre ciuchy”. To także kilka chwytających za serce piosenek. Tą najmocniejszą bez wątpienia jest gorzki „Jestem sam”. Dziś jednak przypomnę bardziej romantyczną stronę Püdelsów.
„Wolność słowa” („Wolność słowa”, 2003)
Choć Püdelsi byli u skraju rozpadu, a Maciek Maleńczuk coraz częściej spoglądał w stronę innych projektów muzycznych, ostatecznie udało im się nagrać jeszcze jeden album z całkowicie premierowym materiałem. I dopiero on osiągnął prawdziwy sukces komercyjny. Duża w tym zasługa utworu tytułowego z mocno kontrowersyjnym tekstem, do którego powstał świetny klip.
„Uważaj na niego” („Wolność słowa”, 2003)
„Wolność słowa” prawie w całości wypełniona jest singlowymi hitami, jak „Mundialeiro”, „Konduktorka PKP”, „Tango libido”, „Kocham się”, czy genialna wersja „Nigdy więcej” z repertuaru Piotra Szczepanika. Zdecydowałem się jednak na „Uważaj na niego”. A to dlatego, że bohater niniejszego artykuły był gitarzystą, a subtelnie brzmiący, lekko szarpany motyw gitarowy stanowi niezwykłą ozdobę tego kawałka.
„Duety” (singel, 2005)
Ostatnie nagranie z Maćkiem Maleńczukiem w składzie i jednocześnie koniec złotej ery Püdelsów. Nigdy już nie osiągnęli bowiem choćby zbliżonej popularności, co wtedy. Mimo wszystko brak charyzmatycznego wokalisty zrobił swoje.
„Dziewczyny z podwórka, chłopaki z mojej ulicy” („Madame Castro”, 2008)
Najlepiej w zespole odnalazł się pierwszy ze zmienników Maleńczuka, a mianowicie Szymon Goldberg. Püdelsi nagrali z nim dwie płyty i mieli nawet mały hit w postaci „Dziewczyny z podwórka, chłopaki z mojej ulicy”. Swego czasu na jeden tydzień wspiął się nawet na szczyt Listy Przebojów Programu Trzeciego. Niestety potem było znacznie gorzej. Zespół działał jednak koncertowo i w 2017 roku wydał jeszcze jeden krążek „Uber Alles” (z Piotrem Forysiem za mikrofonem), który niestety przepadł na rynku. Ja jednak polecam świetny album nagrany na żywo z towarzyszeniem Orkiestry im. Adama Wrońskiego „Psychosymfoniko” z 2018 roku. Zespół był wtedy w świetnej formie, zaś konsternacja na twarzach zebranych, którzy tego dnia przybyli na 52 Festiwal imienia Jana Kiepury w Krynicy, jest bezcenna.
koniec
26 stycznia 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Credit: Simon Fowler<br/>fot. howardjones.com

A pamiętacie…: Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
Wojciech Gołąbowski

24 II 2021

Jak na kompozytora i piosenkarza, mającego na koncie trzynaście albumów studyjnych, dziewięć kompilacyjnych i trzy koncertowe, aktywnego na scenie nieprzerwanie od 1983 roku i występującego z wieloma gwiazdami, Howard Jones pozostaje u nas osobą zadziwiająco mało znaną.

więcej »

Non omnis moriar: Ciekawe kto się „zesstresował”…
Sebastian Chosiński

20 II 2021

Muzyczna archeologia? Jak najbardziej. Ale w pełni uzasadniona. W myśl Horacjańskiej sentencji: „Nie wszystek umrę” chcemy w naszym cyklu przypominać Wam godne ocalenia płyty sprzed lat. Albumy, które dawno już pokrył kurz, a ich autorów pamięć ludzka najczęściej wymazała ze swoich zasobów. Dzisiaj debiutancki album solowy francuskiego pianisty jazzrockowego Benoît Widemanna.

więcej »
The La’s in 1990. Left to right: Lee Mavers, Peter „Cammy” Cammell, Neil Mavers and John Power<br/>Source: Promotional image of The La’s released circa. 1990. Copyright belongs to Go! Discs or the photographer Clare Muller.<br/>Fot. Wikipedia

A pamiętacie…: The La’s – ona znowu idzie
Wojciech Gołąbowski

17 II 2021

The La’s to zespół, który ostatecznie wydał jeden album studyjny, pięć singli oraz… siedem albumów kompilacyjnych. Tylko jeden ich utwór jest znany szerzej, a mimo to zdołali wywrzeć wrażenie na innych – do inspirowania się ich muzyką przyznaje się m.in. Noel Gallagher z Oasis, a także The Stone Roses, The Charlatans i The Libertines.

więcej »

Polecamy

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?

A pamiętacie…:

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Robbie Nevil – takie jest życie
— Wojciech Gołąbowski

Paper Lace – Billy bohater w noc zgonu Chicago
— Wojciech Gołąbowski

Yvonne Elliman – Maria z Magdali od Bee Geesów i Claptona
— Wojciech Gołąbowski

Irene Cara – cóż za uczucie!
— Wojciech Gołąbowski

John Parr – widzę nowy horyzont
— Wojciech Gołąbowski

Feargal Sharkey – od punka do orderu
— Wojciech Gołąbowski

Całuski dla mnie
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Tegoż autora

Indie obnażają kły
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Komiks o zapachu mrocznych bagien
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Kobiety Petera Parkera
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Jean Grey i jajo Feniksa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Thanos menelem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Między nimi - Gromowładnymi
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Umarł Kapitan, niech żyje Kapitan
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Oni idą po ciebie Bar… Clark
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Powrót kumpla do sąsiedztwa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Czas wrócić do domu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.