Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 30 marca 2020
w Esensji w Esensjopedii

Kur…, to nie ten koncert!

Esensja.pl
Esensja.pl
Szymon Majewski opowiedział kiedyś o przygodzie swojej żony, która wybrała się swego czasu do kina na „Królową Margot”. Wśród widzów było między innymi kilku łysych dresiarzy z popcornem. Po piętnastu minutach od rozpoczęcia się sensu jeden z nich wstał i krzyknął na całą salę: „Kur…, to nie ten film!”, po czym wraz z kolegami udał się, ku uciesze reszty widowni, w kierunku wyjścia. Mówiąc szczerze, nie spodziewałem się, że kiedykolwiek zobaczę coś podobnego na koncercie muzyki klasycznej. Jak widać, nie ma rzeczy niemożliwych.

Michał Hernes

Kur…, to nie ten koncert!

Szymon Majewski opowiedział kiedyś o przygodzie swojej żony, która wybrała się swego czasu do kina na „Królową Margot”. Wśród widzów było między innymi kilku łysych dresiarzy z popcornem. Po piętnastu minutach od rozpoczęcia się sensu jeden z nich wstał i krzyknął na całą salę: „Kur…, to nie ten film!”, po czym wraz z kolegami udał się, ku uciesze reszty widowni, w kierunku wyjścia. Mówiąc szczerze, nie spodziewałem się, że kiedykolwiek zobaczę coś podobnego na koncercie muzyki klasycznej. Jak widać, nie ma rzeczy niemożliwych.
Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans 4-14 września 2008
Benjamin Britten<br>Fot. graphics.jsonline.com
Benjamin Britten
Fot. graphics.jsonline.com
Wratislavia Cantans to prawdziwa uczta dla tych, którzy uwielbiają muzykę poważną. W tej kategorii to zdecydowanie najbardziej kosztowny wrocławski festiwal, więc żeby go zorganizować, potrzeba całego sztabu sponsorów. Sponsorzy wykładają pieniądze i w zamian dostają darmowe wejściówki. Niestety, często trafiają one w niewłaściwe ręce. W czasie inauguracyjnego koncertu muzyki Edwarda Elgara czułem ogromny niesmak, gdy co chwila dochodziły do mnie niepożądane rozmowy dwójki młodych ludzi. Co ciekawe, byli ubrani bardziej elegancko niż ja, ale jak widać nie szata zdobi człowieka. Coś jeszcze bardziej zatrważającego wydarzyło się w ostatnim dniu festiwalu, w czasie „War Requiem” Benjamina Brittena dyrygowanego przez Paula McCreesha, dyrektora artystycznego Wratislavii. McCreesh nie mógł jednak w pełni skupić się na dyrygowaniu, ponieważ rozpraszała go publiczność. W pewnym momencie nie wytrzymał i pokazał swoją batutą, że czas najwyższy wyrzucić grupę jeszcze luźniej ubranych ode mnie mężczyzn, którzy zasiedli w jednym z pierwszych rzędów. Nie mam pojęcia, o co dokładnie poszło, ale interweniowała ochrona. Większego zamieszania na szczęście nie było. Swoją drogą zastanawia mnie, co ci goście tam robili. Możliwości są dwie: albo doszli do wniosku, że darmowe bilety nie mogą się zmarnować, albo zmyliło ich „War” w tytule. Jednak jeśli to prawda, to mogli sprawę przemyśleć, no bo jak można oczekiwać fajerwerków w kościele? W każdym razie tak zwane Standing Evacuation przypadkowych słuchaczy przebiegło bezkolizyjnie i w spokoju mogłem wysłuchać do końca tego oratorium, nagrodzonego zresztą owacją na stojąco. Wielka brawa należą się przede wszystkim tenorowi Markowi Padmore, który cudnie wyśpiewywał wiersze autorstwa Wilfreda Owena, brytyjskiego poety zabitego na froncie I wojny światowej. Podczas wsłuchiwania się w głos Padmore’a przypomniał mi się jeden z porażających tekstów, którego autorem był Owen, a konkretnie następujący fragment: „oto byli w jednej z wielu paszczęk piekła”. To doprawdy paradoks, że obecność w piekle zrodziła coś równie pięknego i poruszającego.
Mark Padmore<br>Fot. jonathanburton.files.wordpress.com
Mark Padmore
Fot. jonathanburton.files.wordpress.com
Swoją drogą poniekąd rozumiem pechowych „słuchaczy”. Mnie też kiedyś przydarzyła się bowiem drobna pomyłka. Dwa lata temu na festiwalu Era Nowe Horyzonty pomyliłem sale kinowe i ostatecznie wylądowałem na ponad trzygodzinnym bollywoodzkim filmie zainspirowanym „Otellem”. Osobiście nie przepadam za tego typu filmami, jednakże paradoksalnie było to całkiem ciekawe doświadczenie. Z drugiej strony próbuję sobie wyobrazić tych kolesi, którym nie przypadł do gustu Britten, jak oglądają właśnie ten film. Obawiam się, że przy produkcji „made in Bollywood” ich reakcja byłaby jeszcze gorsza.
Wracając do muzycznego festiwalu – generalnie był bardzo udany, ale nie wszystko wyszło tak, jak powinno. Po raz pierwszy zorganizowano koncert w plenerze połączony z pokazem sztucznych ogni, żeby zachęcić ludzi do przyjścia całymi rodzinami. Pomysł kapitalny i godny dopracowania, szczególnie że pogoda wyjątkowo dopisała. Rozstawiono nawet telebim, żeby więcej ludzi mogło pozachwycać się między innymi Händlem, posłuchać go z ciekawości lub zainteresować się klasyką. Niestety, nagłośnienie telebimu było, delikatnie mówiąc, kiepskie. W gwarze i ulicznym tumulcie strasznie psuło to delektowanie się klasyką.
Mam nadzieję, że w przyszłym roku nie będę miał żadnych zastrzeżeń. Spodziewam się, że plenerowy akcent wyjdzie o niebo lepiej i nie chodzi mi bynajmniej tylko o pokaz sztucznych ogni. Ba – wspaniałe fajerwerki mnie nie interesują, to ma być tylko ozdoba i nie wolno dopuścić, by przyćmiła koncerty i próbowała aspirować do tytułu głównej atrakcji wieczoru. Nie chcę, żeby Wratislavia skomercjalizowała się tak bardzo jak ostatnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie, gdzie moim zdaniem pośród tego przepychu gdzieś zagubiła się ich pierwotna idea. Uważam jednak, że temu festiwalowi to nie grozi. W końcu organizują go osoby, które się znają na muzyce, i jeśli nie zwrócą uwagi na ten mankament, to coś tu będzie chyba nie tak. Ale o tym nawet nie chcę słyszeć.
koniec
19 września 2008

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Non omnis moriar: Pożegnanie z NRD – część pierwsza
Sebastian Chosiński

28 III 2020

Muzyczna archeologia? Jak najbardziej. Ale w pełni uzasadniona. W myśl Horacjańskiej sentencji: „Nie wszystek umrę” chcemy w naszym cyklu przypominać Wam godne ocalenia płyty sprzed lat. Albumy, które dawno już pokrył kurz, a ich autorów pamięć ludzka najczęściej wymazała ze swoich zasobów. Dzisiaj pierwsza z dwóch płyt opublikowanych pod hasłem „Jazzorchester der DDR”.

więcej »

Non omnis moriar: Od Kentucky po Honolulu
Sebastian Chosiński

21 III 2020

Muzyczna archeologia? Jak najbardziej. Ale w pełni uzasadniona. W myśl Horacjańskiej sentencji: „Nie wszystek umrę” chcemy w naszym cyklu przypominać Wam godne ocalenia płyty sprzed lat. Albumy, które dawno już pokrył kurz, a ich autorów pamięć ludzka najczęściej wymazała ze swoich zasobów. Dzisiaj solowe wydawnictwo enerdowskiego klawiszowca Theo Schumanna.

więcej »

10 muzycznych wirusów i pandemii
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

19 III 2020

Temat wirusów i pandemii jest obecnie numerem jeden. Jako pismo zajmujące się szeroko rozumianą popkulturą, nie możemy pozostać bezczynni w tej materii. Poniżej lista 10 utworów krążących wokół kwestii epidemiologicznych… i mały bonus.

więcej »

Polecamy

Na ulicach Babilonu gaz

Zagraj to jeszcze raz Sam:

Na ulicach Babilonu gaz
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Lament zniewolonego ludu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Perwersyjna poezja miłosna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gruby cover
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Z sąsiedzkim pozdrowieniem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Hardkorowa terapia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ino wpierw ciulnę ją sztachelką
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ups… tak im wyszło
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Do góry, kangury!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Który miś dla której dziewczyny
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Tegoż autora

„Interstellar” jak marmolada pomarańczowa
— Michał Hernes

Tina, królowa talk show
— Michał Hernes

„Operetka” jest naga
— Michał Hernes

Grzech nie zobaczyć
— Michał Hernes

Klęska „Baala”
— Michał Hernes

Bluesowa trylogia
— Michał Hernes

Masz talent?
— Michał Hernes

Politycznie poprawne poprawianie
— Michał Hernes

Sens życia według Cohena
— Michał Hernes

Tysiące pojedynczych słów
— Michał Hernes

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.