Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Starlite Motel
‹Awosting Falls›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAwosting Falls
Wykonawca / KompozytorStarlite Motel
Data wydania17 marca 2016
NośnikCD
Czas trwania45:19
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Kristoffer Berre Alberts, Jamie Saft, Ingebrigt Håker Flaten, Gard Nilssen
Utwory
CD1
1) A Beautiful Nightmare07:14
2) Starlite04:44
3) The Art of Silence07:04
4) The Prince of the Face of the Bull05:18
5) Suspended Veil12:12
6) Minnewaska02:47
7) A Thousand Thousanths06:00
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: Uderzenie z siłą wodospadu
[Starlite Motel „Awosting Falls” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Trzech Norwegów i tylko jeden Amerykanin – tak wygląda narodowościowy podział w kwartecie Starlite Motel. A jednak to przedstawiciel USA zdaje się odgrywać w nim najważniejszą rolę. To on zmontował skład i zorganizował sesję nagraniową. On również narzucił temat płyty – instrumentalną opowieść o jeziorze Minnewaska i wodospadach Awosting.

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Uderzenie z siłą wodospadu
[Starlite Motel „Awosting Falls” - recenzja]

Trzech Norwegów i tylko jeden Amerykanin – tak wygląda narodowościowy podział w kwartecie Starlite Motel. A jednak to przedstawiciel USA zdaje się odgrywać w nim najważniejszą rolę. To on zmontował skład i zorganizował sesję nagraniową. On również narzucił temat płyty – instrumentalną opowieść o jeziorze Minnewaska i wodospadach Awosting.

Starlite Motel
‹Awosting Falls›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAwosting Falls
Wykonawca / KompozytorStarlite Motel
Data wydania17 marca 2016
NośnikCD
Czas trwania45:19
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Kristoffer Berre Alberts, Jamie Saft, Ingebrigt Håker Flaten, Gard Nilssen
Utwory
CD1
1) A Beautiful Nightmare07:14
2) Starlite04:44
3) The Art of Silence07:04
4) The Prince of the Face of the Bull05:18
5) Suspended Veil12:12
6) Minnewaska02:47
7) A Thousand Thousanths06:00
Wyszukaj / Kup
Nazwać ich supergrupą – żadna przesada. Wszak każdy z muzyków tworzących Starlite Motel miał już wcześniej spore dokonania na scenie jazzowej. Projekty, w które się angażowali, i płyty, w powstaniu których mieli swój udział – można by wymieniać bardzo długo. Dlatego skupimy się jedynie na najważniejszych osiągnięciach. Pomysł powołania do życia zespołu zrodził się w głowie amerykańskiego mistrza organów Hammonda Jamiego Safta, wieloletniego współpracownika Johna Zorna (Electric Masada, Moonchild, The Dreamers) oraz współtwórcy Slobber Pup, Plymouth i Metallic Taste of Blood. Kompletując nową formację, do współpracy zaprosił on trzech norweskich muzyków, dotąd kojarzonych głównie z free jazzem (choć nie tylko). Saksofonista Kristoffer Berre Alberts udzielał się w grupach Cortex, Saka i Snik; (kontra)basistę Ingebrigta Håkera Flatena można usłyszeć na albumach The Thing, Nu Ensemble, natomiast perkusista Gard Nilssen gra między innymi w sPacemoNkey, Maciej Obara International oraz założonym przez siebie Acoustic Unity.
Pomysłodawcą utworzenia Starlite Motel był Saft, więc on także wziął na siebie obowiązek zorganizowania sesji nagraniowej. Zaprosił Skandynawów do Nowego Yorku (co miało miejsce w grudniu 2014 roku) i oddał im do dyspozycji własne studio – Potterville International Sound. Później, nie wiedzieć czemu, taśmy przeleżały niemal rok w archiwum, nim poddano je miksowi i masteringowi (w Bergen); wreszcie po kilku kolejnych miesiącach ujrzały one światło dzienne nakładem renomowanej portugalskiej wytwórni Clean Feed. Materiał otrzymał tytuł „Awosting Falls”, który odnosi się do przepięknych krajobrazowo terenów w dolinie rzeki Hudson w paśmie gór Shawangunks. Tam, nie więcej niż sto mil od Nowego Jorku, na obszarze chronionego parku stanowego, podczas intensywnego spaceru można podziwiać jeziora Minnewaska i Awosting; dodatkową atrakcją tego ostatniego są wodospady. I o nich właśnie postanowił opowiedzieć Jamie Saft. Że wybrał do tego nie swoich rodaków, ale Norwegów – chyba specjalnie nie dziwi. Wszak i oni przyzwyczajeni są do wciąż jeszcze dzikiej i nieokiełznanej górskiej przyrody. Nić porozumienia na tym tle zawrzeć więc było łatwo.
Na debiutancki album Starlite Motel (swoją drogą ciekawe czy będą kolejne?) składa się siedem kompozycji, w których free jazz miesza się z rockiem, a nawet metalem. Pod tym względem „Awosting Falls” może mierzyć się zarówno ze wspomnianymi już Metallic Taste of Blood, jak i Slobber Pup. w każdym z przypadków podobne jest podejście do materii muzycznej, a za wspólny mianownik robi charakterystyczne brzmienie Hammondów Jamiego Safta. Dziwić mogą jedynie te naleciałości hardrockowe i heavymetalowe. Ale tylko do momentu, gdy dowiadujemy się, że w czasach chmurnej i durnej młodości klawiszowiec był wielkim fanem takich zespołów, jak Black Sabbath, Judas Priest czy AC/DC. Fascynacja jazzem pojawiła się u niego dopiero później, ciężkimi brzmieniami nigdy zaś nie przeminęła. W efekcie od czasu do czasu Saft raczy nas produkcjami, które mogą zainteresować zarówno zwolenników form bardziej wyrafinowanych, jak i tych gustujących w przekazie, w którym prostota idzie ręka w rękę z siłą uderzenia. Jak w wodospadach.
Na początek płyty muzycy umieścili „A Beautiful Nightmare” – ponad siedmiominutowy utwór, który idealnie definiuje styl Starlite Motel. Zaczyna się nastrojowo, od niepokojąco brzmiących organów Safta, do którego wkrótce dołączają Berre Alberts (na saksofonie tenorowym) oraz serwujący niezwykle gęsty rytm Nilssen i Håker Flaten. Z każdą minutą zespół rozkręca się – i chociaż można odnieść wrażenie, że każdy z instrumentalistów uprawia własne poletko, w rzeczywistości kapitalnie się uzupełniają. Hammondy przydają całości potęgi, z kolei saksofon – nieprzewidywalności; tym samym niezwykle ważną rolę pełni sekcja rytmiczna, której głównym zadaniem jest utrzymanie wszystkiego w ryzach. I to udaje się nawet wtedy, gdy skandynawsko-amerykański kwartet przeistacza się w walec miażdżący każdego, kogo spotyka na swej drodze. W „Starlite” ręce pełne roboty ma Gard – raz, że gra na bębnach, dwa, że odpowiada także za efekty elektroniczne, które narzucają ton całości. Z nich „wyrastają” późniejsze improwizacje basu (potraktowanego przez Ingebrigta jak gitara solowa) oraz saksofonu altowego, który z czasem wybija się na plan pierwszy. Ostatnie słowo należy jednak do klawiszowca; Jamie stopniowo godzi rywalizujących ze sobą Norwegów i subtelna partią organową wieńczy całość.
W „The Art of Silence” ponownie króluje, przynajmniej w pierwszej części, elektronika; później jednak do głosu dochodzi duet saksofonowo-organowy, w efekcie czego Nilssen może skupić się już tylko na motorycznej partii perkusji. Saft tym razem sięga zaś nie po Hammondy, ale organy… kościelne, dzięki czemu przydaje tej kompozycji filozoficzno-sakralnego charakteru. Jest to o tyle istotne, że kolejna kompozycja na liście – „The Prince of the Face of the Bull” – to potężna dawka jazzowo-metalowego czadu. Wokół wolnego i ciężkiego rytmu owija się jak bluszcz freejazzowa improwizacja saksofonu; nastroju niepokoju przydają też rozwibrowane Hammondy, które, jak mantrę, obsesyjnie powtarzają ten sam motyw. Po takiej dawce energii przydałaby się chwila wytchnienia; można na nią liczyć w najdłuższym na albumie utworze „Suspended Veil”. Saft bardzo umiejętnie buduje tu napięcie, to on wyznacza tempo i tonację, do których dostosowują się pozostali instrumentaliści. Jedynie Kristoffer stara się wyłamać z przyjętych reguł, ale szybko zostaje przywołany do porządku przez Garda i Ingebrigta, którzy spychają go na dalszy plan, zajmując honorowe miejsce tuż obok lidera.
„Minnewaska” to niespełna trzyminutowa miniatura, w której jednak dzieje się sporo. Nastrojowe Hammondy na otwarcie mogą nieco zmylić, albowiem szybko dołącza do nich niezwykle zadziorny saksofon oraz nie po raz pierwszy łamiąca wszelkie zasady rytmiki perkusja. Jakby tych atrakcji było mało, dochodzą jeszcze noise’owe efekty elektroniczne. Nagrany przez Starlite Motel materiał zamyka „A Thousand Thousanths” – motoryczny, ale zaskakująco lekki w brzmieniu utwór, który równie dobrze mógłby znaleźć się na płycie jakiejś formacji spod znaku space-rocka. Jest to zasługą bardzo przestrzennych syntezatorów, na których gra Jamie Saft. Dzięki nim Amerykanin nadaje kompozycji transowy charakter, co sprawia, że kolejne minuty upływają praktycznie niezauważalnie. Niestety, skoro wszystko ma swój koniec, nie inaczej jest i z „Awosting Falls” – po czterdziestu pięciu minutach wyprawa na drugi brzeg Atlantyku dobiega końca. Czas mocno potrząsnąć głową i z Shawangunks wrócić nad Wisłę, Odrę, Wartę czy gdzie tam mieszkacie. Wszak i w pobliżu Waszego domu mogą być równie piękne miejsca. I tak samo można je podziwiać, zabierając ze sobą muzykę Safta i jego norweskich przyjaciół.
koniec
5 lipca 2016
Skład:
Kristoffer Berre Alberts – saksofon altowy, saksofon tenorowy
Jamie Saft – organy Hammonda, syntezatory, gitara hawajska
Ingebrigt Håker Flaten – gitara basowa
Gard Nilssen – perkusja, instrumenty perkusyjne, efekty elektroniczne

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Poobiednie lenistwo
Sebastian Chosiński

19 X 2021

Po „Continuation” i „Suicie słonecznej” nadeszła pora na „Afternoon” – trzeci album z archiwaliami Koman Bandu. Tym razem do słuchaczy trafiły nagrania z 1981 roku, stylistycznie dalekie od tego, co zespół grał w latach 70. Dla wielbicieli fusion płyta może być lekkim rozczarowaniem, ale ci, którzy gustują w instrumentalnym funku i soulu będą na pewno ukontentowani.

więcej »

Śpij, kochanie, po słonecznej stronie ulicy
Sebastian Chosiński

14 X 2021

Materiał opublikowany na „Saxesful Vol. II” przez trzy lata spoczywał w archiwum. Trębacz Piotr Schmidt zdecydował się upublicznić go latem tego roku, dedykując przy okazji swemu zmarłemu miesiąc wcześniej ojcu – postaci ważnej nie tylko, co oczywiste, dla samego artysty, ale całego polskiego jazzu. Podobnie jak w przypadku „Saxesful”, tu również słyszymy wspomagających Kwartet Schmidta wybitnych polskich saksofonistów.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Tradycja jest warownym murem
Sebastian Chosiński

12 X 2021

Three Seasons, Siena Riot, Witchcraft – to zespoły, których nazwy nie są obce żadnemu wielbicielowi skandynawskiego hard rocka i metalu. To teraz wyobraźcie sobie, że z każdej z tych formacji wybieramy jednego muzyka i tworzymy z nich supertrio. Jak mogłoby się nazywać? Nie będzie Wooden Fields. A tytuł płyty? Żeby za dużo nie kombinować – taki sam!

więcej »

Polecamy

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku

A pamiętacie…:

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku
— Wojciech Gołąbowski

Ryan Paris – słodkie życie
— Wojciech Gołąbowski

Gazebo – lubię Szopena
— Wojciech Gołąbowski

Crowded House – hejnał hejnałem, ale pogodę zabierz ze sobą
— Wojciech Gołąbowski

Pepsi & Shirlie – ból serca
— Wojciech Gołąbowski

Chesney Hawkes – jeden jedyny
— Wojciech Gołąbowski

Nik Kershaw – czyż nie byłoby dobrze (wskoczyć w twoje buty)?
— Wojciech Gołąbowski

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Z tego cyklu

Tradycja jest warownym murem
— Sebastian Chosiński

Astronauci polskiego jazzu
— Sebastian Chosiński

Surowa, dzika, nieokiełznana
— Sebastian Chosiński

Natchnione szumy, zlepy i ciągi
— Sebastian Chosiński

Dokąd może udać się z pielgrzymką Wasza dusza?
— Sebastian Chosiński

„Piątka” na szóstkę!
— Sebastian Chosiński

Czekajcie, a będzie Wam dane!
— Sebastian Chosiński

Syreni śpiew (bez słów)
— Sebastian Chosiński

Free jazz ma wiele twarzy
— Sebastian Chosiński

Kosmiczna małpa wydała krzyk!
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.