Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 10 grudnia 2018
w Esensji w Esensjopedii

Pixie Ninja
‹Ultrasound›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUltrasound
Wykonawca / KompozytorPixie Ninja
Data wydania23 czerwca 2017
Wydawca Apollon Records: PROG
NośnikCD
Czas trwania38:18
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Marius Leirånes, Jostein Hugen, Mattias Olsson, Johan Hals Jørgensen, Ketil Vestrum Einarsen
Utwory
CD1
1) Auditory Hallucinations09:13
2) Elusive the Wind Vane06:45
3) Una promenade02:37
4) Polysomnographic05:30
5) Personal Improvement Cult11:19
6) Ultrasound02:56
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: Duet… kwartet… Pixie Ninja

Esensja.pl
Esensja.pl
Zaczynali jako duet, by ostatecznie rozrosnąć się do kwartetu. Od początku kariery interesowali się przede wszystkim (choć nie tylko) rockiem progresywnym, choć postrzegali go na swój własny, specyficzny sposób, łącząc z muzyką elektroniczną i ambientem. Dopiero w ubiegłym roku wydali debiutancki album „Ultrasound”. Sygnowali go natomiast intrygującą nazwą Pixie Ninja. Ach, jeszcze jedno – pochodzą z Norwegii.

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Duet… kwartet… Pixie Ninja

Zaczynali jako duet, by ostatecznie rozrosnąć się do kwartetu. Od początku kariery interesowali się przede wszystkim (choć nie tylko) rockiem progresywnym, choć postrzegali go na swój własny, specyficzny sposób, łącząc z muzyką elektroniczną i ambientem. Dopiero w ubiegłym roku wydali debiutancki album „Ultrasound”. Sygnowali go natomiast intrygującą nazwą Pixie Ninja. Ach, jeszcze jedno – pochodzą z Norwegii.

Pixie Ninja
‹Ultrasound›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułUltrasound
Wykonawca / KompozytorPixie Ninja
Data wydania23 czerwca 2017
Wydawca Apollon Records: PROG
NośnikCD
Czas trwania38:18
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Marius Leirånes, Jostein Hugen, Mattias Olsson, Johan Hals Jørgensen, Ketil Vestrum Einarsen
Utwory
CD1
1) Auditory Hallucinations09:13
2) Elusive the Wind Vane06:45
3) Una promenade02:37
4) Polysomnographic05:30
5) Personal Improvement Cult11:19
6) Ultrasound02:56
Wyszukaj / Kup
Nawet najbardziej zagorzałym wielbicielom skandynawskiego rocka progresywnego nazwiska twórców projektu Pixie Ninja do niedawna jeszcze kompletnie nic nie mówiły. I trudno temu się dziwić, ponieważ do tej pory Marius Leirånes i Jostein Haugen, mimo że grają ze sobą już od dekady, nie mieli żadnych szczególnych osiągnięć na koncie. Pochodzą z Rognan, niewielkiej miejscowości położonej daleko na północy Norwegii. To tereny, gdzie zapewne łatwiej spotkać wilka niż człowieka. A jednak i tam jakimś cudem pojawili się młodzi ludzie zafascynowani muzyką rockową. Karierę zaczęli w alternatywnej formacji Rusty Crown, z którą wydali jedną EP-kę (2012) i jeden pełnowymiarowy album – „Tellus Inc.” (2014). Po kilku latach działalności grupa, nie widząc większej szansy na przebicie się do szerszej publiczności, zakończyła swój mało chwalebny żywot. Ale Marius i Jostein nie poddali się; od tej pory – to jest od maja 2015 roku – zaczęli „dłubać” sami. Rok później uznali, że są gotowi, aby wejść do studia.
Obaj grali na gitarach solowych i basowych, potrafili też nieźle obsługiwać różnego rodzaju instrumenty klawiszowe. Kogo zatem im brakowało? Przede wszystkim dobrego perkusisty. Trochę nie wierząc w to, że pomysł wypali, zaprosili do współpracy doskonale znanego w światku rockowym (nie tylko zresztą w Skandynawii) szwedzkiego bębniarza Mattiasa Olssona (wcześniej związanego z takimi grupami, jak Necromonkey, White Willow, Gösta Berlings Saga, Änglagǻrd, Kaukasus czy Weserbergland), który nie tylko przyjął propozycję, ale także przyprowadził ze sobą do studia swego przyjaciela, flecistę Ketila Vestruma Einarsena (Jaga Jazzist, Anima Morte, Wobbler). Skład dopełnił jeszcze grający na organach Johan Hals Jørgensen. Mając u swego boku muzyków tej miary co Olsson czy Einarsen, można było zacząć rejestrację materiału.
Płytę nagrano w maju 2016 roku, ale do sprzedaży trafiła dopiero trzynaście miesięcy później – za sprawą niezależnej, mającej swoją siedzibę w Bergen, wytwórni Apollon Records: PROG (to sublabel specjalizujący się w szeroko rozumianym rocku progresywnym). Leirånes i Haugen zdecydowali się umieścić na niej sześć utworów, spośród których dwa to w zasadzie miniatury. Owszem, intrygujące, zaskakujące niebanalnymi pomysłami, ale jednak raczej – przynajmniej w jednym przypadku – przerywniki, nie zaś pełnoprawne kompozycje. Swoją drogą szkoda, że muzycy nie zdecydowali się rozwinąć zawartych w nich pomysłów – byłoby to z korzyścią dla zespołu i samej płyty. Album „Ultrasound” otwiera ambientowo-elektroniczny „Auditory Hallucinations”. Tytuł jest jak najbardziej adekwatny do zawartości – mrocznej i halucynogennej. Dopiero w połowie klimat trochę się przejaśnia, a do głosu dochodzą syntezatory zaaranżowane na noworomantyczną modłę z lat 80. ubiegłego wieku.
Dopiero w drugim fragmencie płyty, to jest w „Elusive the Wind Vane”, pojawiają się „żywe” instrumenty: gitary, perkusja, a nade wszystko eteryczny flet Ketila Vestruma Einarsena. Nie oznacza to jednak, że cały utwór utrzymany jest w rajskiej atmosferze. Przychodzi bowiem taki moment, kiedy muzycy robią ukłon w stronę bardziej zorientowanego na rock odbiorcy; pojawiają się wówczas dźwięki sprzężonej gitary i doommetalowy rytm. Należy to jednak potraktować jedynie jako ciekawostkę, ponieważ do tej formuły Norwegowie więcej już nie wracają. Niespełna trzyminutowa kompozycja „Una promenade” to romantyczna – i jeśli chodzi o inspiracje, i o nastrój – wycieczka Johana Halsa Jørgensena, który już po wydaniu albumu został etatowym członkiem Pixie Ninja. Na instrumentach klawiszowych – głównie syntezatorach i organach – oparty jest praktycznie cały „Polysomnographic”; nawet progresywna gitarowa solówka w rzeczywistości zagrana została na syntezatorze. Nic w tym oczywiście złego, bo brzmi tak rasowa, że można się pomylić. Zaskoczeniem może być natomiast patetyczny finał utworu.
„Personal Improvement Cult” to najdłuższy (ponad jedenastominutowy) rozdział opowieści – jednocześnie też najbardziej zróżnicowany. Z jednej strony mamy bowiem stonowane syntezatory (w części pierwszej) i eksperymentalne dźwięki mellotronu (w następnej), z drugiej – rockową sekcję rytmiczną i podporządkowującą się jej pokornie rockową gitarę (w trzeciej). Tym sposobem kwartet podbija napięcie, by – po przesileniu – wyciszyć nastrój coraz bardziej minimalistycznym fortepianem. Tytułowy „Ultrasound” to, niestety, kolejna miniatura. Niestety, ponieważ to, co słyszymy, brzmi bardzo obiecująco. Pewnie dlatego, że… najbardziej progresywnie – w klasycznym rozumieniu tego pojęcia. Znajduje się tu miejsce i dla potężnych organów, i dla powłóczystej gitary (z czasem zepchniętej przez Jørgensena na drugi plan). Pocieszać można się jedynie tym, że być może wieńczący płytę numer wyznaczy dalszy kierunek artystycznych poszukiwań Norwegów.
Należy bowiem założyć, iż za czas jakiś doczekamy się kolejnego wydawnictwa sygnowanego nazwą Pixie Ninja. Po publikacji „Ultrasound” ten studyjny projekt przeistoczył się bowiem w normalnie funkcjonującą (czytaj: również koncertującą) grupę, której skład – obok Leirånesa, Haugena i Jørgensena – uzupełnił perkusista Geir Martin Langvad (zamiast Olssona, który sam siebie oddelegował do innych odpowiedzialnych zadań).
koniec
20 marca 2018
Skład:
Marius Leirånes – instrumenty klawiszowe, gitara elektryczna, gitara basowa
Jostein Hugen – instrumenty klawiszowe, gitara elektryczna, gitara basowa
Mattias Olsson – perkusja, mellotron
Gościnnie:
Johan Hals Jørgensen – organy (3,4,5)
Ketil Vestrum Einarsen – flet (2)

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Na polu walki… o przyszłość
Sebastian Chosiński

20 XI 2018

W Polsce nigdy nie brakowało utalentowanych młodych jazzmanów, ale w ostatnich latach można odnieść wrażenie, że przeszli oni do zmasowanego ataku. Głównie dlatego, że pojawiło się na rodzimym rynku kilka wytwórni, w tym SJRecords, które regularnie dostarczają płyty debiutantów. I chociaż gitarzysta Dawid Kostka debiutantem nie jest, to jednak album „Progression” jest jego pierwszym dziełem studyjnym.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Następny krok do raju
Sebastian Chosiński

15 XI 2018

Od momentu podpisania kontraktu z portugalską wytwórnią Clean Feed norwesko-szwedzki kwintet Friends & Neighbors zachowuje godną pochwały regularność w nagrywaniu kolejnych płyt – nowa pojawia się co dwa lata. Ta, która ujrzała światło dzienne przed kilkunastoma dniami, to „What’s Next?”, nie tylko z powodu tytułu będąca kontynuacją poprzedniczki, czyli „What’s Wrong?”.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Prorok we własnym kraju
Sebastian Chosiński

13 XI 2018

Prawie sześćdziesiąt lat po niezwykłym muzycznym eksperymencie Ornette’a Colemana, który dał początek współczesnemu free jazzowi, jego pomysł postanowił powtórzyć szwedzki saksofonista Fredrik Nordström, który do nagrania swojej najnowszej płyty – albumu zatytułowanego „Needs” – zaprosił (razem ze sobą) ośmiu muzyków. Nie można jednak tego zespołu określić mianem oktetu, to dwa kwartety, których muzykę rozdzielono na dwa oddzielne kanały.

więcej »

Polecamy

Rockabilly dżungli

Zagraj to jeszcze raz Sam:

Rockabilly dżungli
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wieś gra i śpiewa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ani w PZU, ani w PKP...
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zagraj to jeszcze raz Stan
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Seria z karabinu maszynowego
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dobra humppa, tylko z Finlandii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Mrok i przerażenie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Potszebujesz krifi
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Knajpiana Kapela Oddech Silnika Sierżanta Hetfielda
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Sułtan swingu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.