Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 stycznia 2019
w Esensji w Esensjopedii

Olga Boczar
‹Tęskno mi, tęskno›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTęskno mi, tęskno
Wykonawca / KompozytorOlga Boczar
Data wydania4 października 2018
Wydawca ForTune Records
NośnikCD
Czas trwania39:54
Gatunekfolk, jazz
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Olga Boczar, Jan Smoczyński, Andrzej Gondek, Wojciech Pulcyn, Paweł Dobrowolski
Utwory
CD1
1) Dwa serduszka, cztery oczy05:20
2) Jesteś04:22
3) To i hola04:30
4) Modlitwa04:25
5) Nisko słonko, nisko05:23
6) Mazur04:38
7) Tęskno mi05:43
8) Matulu moja05:33
Wyszukaj / Kup

Świeżo, nowocześnie, z rozmachem

Esensja.pl
Esensja.pl
„Zielona seria” wydawnictwa ForTune wzbogaciła się o kolejne niezwykle ciekawe wydawnictwo. Tym razem sygnowane nazwiskiem – nominowanej dwa lata temu za swój poprzedni album do nagrody Fryderyka – Olgi Boczar. „Tęskno mi, tęskno” to mieszanka folku, jazzu i bardzo szlachetnego popu. Oryginalne piosenki wokalistki przenikają się z tradycyjnymi melodiami ludowymi.

Sebastian Chosiński

Świeżo, nowocześnie, z rozmachem

„Zielona seria” wydawnictwa ForTune wzbogaciła się o kolejne niezwykle ciekawe wydawnictwo. Tym razem sygnowane nazwiskiem – nominowanej dwa lata temu za swój poprzedni album do nagrody Fryderyka – Olgi Boczar. „Tęskno mi, tęskno” to mieszanka folku, jazzu i bardzo szlachetnego popu. Oryginalne piosenki wokalistki przenikają się z tradycyjnymi melodiami ludowymi.

Olga Boczar
‹Tęskno mi, tęskno›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTęskno mi, tęskno
Wykonawca / KompozytorOlga Boczar
Data wydania4 października 2018
Wydawca ForTune Records
NośnikCD
Czas trwania39:54
Gatunekfolk, jazz
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Olga Boczar, Jan Smoczyński, Andrzej Gondek, Wojciech Pulcyn, Paweł Dobrowolski
Utwory
CD1
1) Dwa serduszka, cztery oczy05:20
2) Jesteś04:22
3) To i hola04:30
4) Modlitwa04:25
5) Nisko słonko, nisko05:23
6) Mazur04:38
7) Tęskno mi05:43
8) Matulu moja05:33
Wyszukaj / Kup
W poświęconej bardzo szeroko rozumianej muzyce folkowej „zielonej serii” warszawskiego wydawnictwa ForTune w ciągu minionych pięciu lat ukazało się już całkiem sporo zasługujących na uwagę płyt nawiązujących do tradycji polskiej muzyki ludowej. Od „Inspired by Lutosławski” (2014) Grażyny Auguścik, poprzez „Czôczkò” Dominika Strycharskiego oraz „Na skrzyżowaniu rzek” (2015) Kwartetu Pałuckiego i Marii Pomianowskiej, aż po „Artisenę” (2018) Kwintetu Joachima Mencla. W październiku do tego zacnego grona dołączyła pochodząca z podkarpackiego Krosna Olga Boczar (rocznik 1989), absolwentka wydziału wokalistyki jazzowej Akademii Muzycznej w Katowicach.
Głośno zrobiło się o niej, kiedy w 2016 roku jej debiutancki, wydany własnym sumptem, album „Little Inspirations” otrzymał nominację do Fryderyka w kategorii „fonograficzny debiut roku”. Sygnowała go nie tylko własnym nazwiskiem, ale także dodaną do niego nazwą projektu – Music Essence, którego podstawowy skład tworzyli (od 2012 roku) następujący artyści jazzowi: pianista i akordeonista Jan Smoczyński (znany z udziału w formacji Energy Kazimierza Jonkisza), gitarzysta Andrzej Gondek (współpracownik skrzypka Adama Bałdycha i basistki Kingi Głyk), kontrabasista Wojciech Pulcyn (tworzący duet z pianistą Bogdanem Hołownią) oraz perkusista Paweł Dobrowolski (wspierający swym talentem między innymi Marka Napiórkowskiego i Nigela Kennedy’ego). W tym samym składzie latem i jesienią 2016 roku – pomiędzy sierpniem a grudniem – formacja nagrała kolejny materiał (w studiach w Nieporęcie i Łomiankach), znacznie jednak różniący się od poprzednika. Oparty bowiem na polskich melodiach ludowych i oryginalnych kompozycjach Boczar, w których postanowiła ona nawiązać do rodzimego folku.
Z jakiegoś powodu „Tęskno mi, tęskno” czekało na publikację prawie dwa lata, bo aż do października tego roku. Najważniejsze jednak, że album w końcu ujrzał światło dzienne, ponieważ zdecydowanie zasługuje na uwagę tych wszystkich, którzy gustują w folkowo-jazzowych peregrynacjach. Płytę można podzielić na dwie – równe pod względem liczby utworów (po cztery) – części. Pierwsza to opracowania tradycyjnych melodii. Dosłownie: opracowania. Muzycy postarali się bowiem, aby przydać im współczesnego sznytu, nowocześnie zaaranżować i wzbogacić o partie solowe, nie gubiąc przy tym naturalnego piękna tych kompozycji. W „Dwóch serduszkach, czterech oczach” uwagę zwracają subtelna solówka fortepianu oraz rozwijająca jej wątek wokaliza (wsparta chórkami w tle). W „To i hola” nie da się natomiast przegapić lekko zadziornego duetu fortepianowo-gitarowego, który udanie kontrastuje z nostalgicznym śpiewem Boczar (i wschodnimi zaśpiewami chórku).
Z kolei oparte na jazzowej wokalizie „Nisko słonko, nisko” najbardziej odbiega od klasycznego rozumienia folku, idąc w stronę subtelnego, balladowego post-bopu (wyeksponowany kontrabas i pojawiająca się z czasem na jego tle partia fortepianu). Na zakończenie albumu Boczar wybrała natomiast rozsławioną przed laty przez Marię Krupowies pieśń z Wileńszczyzny „Matulu moja”, której naturalny smutek przełamany został tu jazzrockowymi wstawkami gitary i zdecydowanie mocniejszą grą sekcji rytmicznej. Jak w porównaniu z klasykami polskiego folkloru prezentują się kompozycje Boczar? Na pewno niczego im nie brakuje. Więcej nawet: idealnie wpisują się one w ludowy kontekst. „Jesteś” urzeka sennym nastrojem i łkającą gitarą, natomiast „Modlitwa” (z tekstem Bolesława Leśmiana) zaskakuje podwójnie: niemal rockową dynamiką oraz orientalizującymi wstawkami w finale.
„Mazur” najbliższy jest, podobnie zresztą jak „Nisko słonko, nisko”, stylistyce Diany Krall, które to wrażenie pogłębiają jeszcze improwizacja fortepianowa Jana Smoczyńskiego i fakt, że piosenka zaśpiewana została w języku angielskim. Tytułowe „Tęskno mi” to powrót do formuły zaproponowanej wcześniej przez Marię Pomianowską i Grażynę Auguścik, aczkolwiek wyłamuje się z niej jazzowe solo fortepianu i rytmiczny podkład Pulcyna i Dobrowolskiego. Podsumowując: album Olgi Boczar – i jej nienazwanego tym razem z imienia projektu Music Essence – to intrygująca mieszanka wokalistyki i pianistyki jazzowej z nowocześnie zaaranżowanym i zagranym ze sporym rozmachem folkiem. Dzięki talentowi muzyków pieśni znane od lat nabrały nowego blasku, nie tracąc przy tym swego naturalnego uroku. To duża sztuka. Doceńmy to!
koniec
8 listopada 2018
Skład:
Olga Boczar – śpiew, flet
Jan Smoczyński – fortepian, akordeon, elektronika
Andrzej Gondek – gitara elektryczna
Wojciech Pulcyn – kontrabas
Paweł Dobrowolski – perkusja

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Tu miejsce na labirynt…: Kraina Wiecznej Psychodelii
Sebastian Chosiński

17 I 2019

Makoto Kawabata to tytan pracy. Muzyk, który nie odpuszcza i każdego roku nagrywa przynajmniej kilka płyt, zawsze trzymając wysoki poziom. W 2018 roku formacja, którą kieruje, czyli Acid Mothers Temple (z afiliacjami), opublikowała dziewięć albumów. Ostatnim chronologicznie jest „Sacred and Inviolable Phase Shift” – kolejne może nie arcydzielne, ale na pewno udane dzieło kwintetu.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Powrót ludzi zwanych Pająkami
Sebastian Chosiński

15 I 2019

Mijają kolejne lata, a w przypadku norweskiego kwartetu Spidergawd nic – no dobrze, prawie nic – się nie zmienia. Ta sama wytwórnia, ten sam autor okładki, taka sama doskonała muzyka i identyczny, jak wszystkie poprzednie, tytuł płyty. Tyle że z dodaną aktualną rzymską cyferką – „V”. To jedna z tych produkcji, o których już wiadomo, że powinna znaleźć się w dziesiątce najlepszych, kiedy będziemy podsumowywać 2019 rok.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Przerwane milczenie może stać się… platyną
Sebastian Chosiński

10 I 2019

Po paru latach pełnego niepokoju oczekiwania chciałoby się wreszcie pełną piersią zakrzyknąć: Änglagård powrócił! Ale czy na pewno? I tak, i nie. Tak, bo na omawianej najnowszej płycie gra aż trzech muzyków tej legendarnej szwedzkiej formacji. Nie, ponieważ nie posłużyli się oni mile łechtającym uszy szyldem grupy. Przyjęli nową nazwę – All Traps On Earth. Lecz nagrany przez nich album „A Drop of Light” bez wątpienia ucieszy wszystkich wielbicieli Änglagård.

więcej »

Polecamy

Stylowe, jak Chevrolet El Camino z 1968

Zagraj to jeszcze raz Sam:

Stylowe, jak Chevrolet El Camino z 1968
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dajesz Rudolf, dajesz
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zapach muzyki
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Życie o świcie
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Rockabilly dżungli
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Wieś gra i śpiewa
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ani w PZU, ani w PKP...
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zagraj to jeszcze raz Stan
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Seria z karabinu maszynowego
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Dobra humppa, tylko z Finlandii
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Tegoż autora

By nie pozostał po nim nawet powidok…
— Sebastian Chosiński

Wielkość i małość rodu Laurentów
— Sebastian Chosiński

Poznańska orkiestra jazzowa gra ponownie!
— Sebastian Chosiński

Pierwsza ofiara, druga zdrada
— Sebastian Chosiński

Nikt nie jest bez winy, ale czy wszyscy są winni?
— Sebastian Chosiński

Pięknym kobietom wiatr zawsze w oczy
— Sebastian Chosiński

Szpic na tropie
— Sebastian Chosiński

Mrok w afrykańskim słońcu
— Sebastian Chosiński

Mrowienie w czaszce
— Sebastian Chosiński

Na polu walki… o przyszłość
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.