Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 grudnia 2020
w Esensji w Esensjopedii

Próchno
‹Niż›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNiż
Wykonawca / KompozytorPróchno
Data wydania18 kwietnia 2020
Wydawca Gusstaff Records
NośnikCD
Czas trwania21:25
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Marcel Gawinecki, Bartosz Leśniewski, Artur Sofiński
Utwory
CD1
1) Śledzą nas04:46
2) Wiatr ze Wschodu06:14
3) Wilgoć02:54
4) Kim jesteś, po co przyszedłeś?07:33
Wyszukaj / Kup

Jak nie ulżyć w Cierpieniu
[Próchno „Niż” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Niemal dokładnie w rok po premierze ponownie dało o sobie znać rodzime trio Próchno. Tym razem jednak zespół postanowił podzielić się ze słuchaczami czterema nowymi kompozycjami, które złożyły się na EP-kę „Niż". To propozycja głównie dla tych, którzy gustują w post-rocku, zimnej fali oraz muzyce noise!

Sebastian Chosiński

Jak nie ulżyć w Cierpieniu
[Próchno „Niż” - recenzja]

Niemal dokładnie w rok po premierze ponownie dało o sobie znać rodzime trio Próchno. Tym razem jednak zespół postanowił podzielić się ze słuchaczami czterema nowymi kompozycjami, które złożyły się na EP-kę „Niż". To propozycja głównie dla tych, którzy gustują w post-rocku, zimnej fali oraz muzyce noise!

Próchno
‹Niż›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNiż
Wykonawca / KompozytorPróchno
Data wydania18 kwietnia 2020
Wydawca Gusstaff Records
NośnikCD
Czas trwania21:25
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Marcel Gawinecki, Bartosz Leśniewski, Artur Sofiński
Utwory
CD1
1) Śledzą nas04:46
2) Wiatr ze Wschodu06:14
3) Wilgoć02:54
4) Kim jesteś, po co przyszedłeś?07:33
Wyszukaj / Kup
W świecie polskiego rockowego undergroundu ubiegłoroczny debiut tria Próchno (którego tytułem była nazwa zespołu) został przyjęty nadzwyczaj ciepło. Co zasługuje na podkreślenie, bo przecież muzyka, jaką proponuje grupa, nie należy ani do lekkich, ani tym bardziej łatwych (w odbiorze), a już na pewno przyjemnych. Choć akurat z tym ostatnim niektórzy mogliby polemizować. Bo przecież, jeżeli ktoś na co dzień czerpie radość ze słuchania ekstremalnych gatunków rocka, wsłuchując się w pierwszy album Próchna, będzie odczuwał ogromną satysfakcję. Co to za gatunki? Od noise′u, poprzez post-punk i spokrewnioną z nim zimną falę (cold wave), aż po post-rock.
Przypomnę jeszcze, że Próchno tworzą muzycy od lat obecni na scenie alternatywnej i mający już całkiem spory dorobek fonograficzny: basista i klawiszowiec Marcel Gawinecki (Ugory, Złota Jesień), gitarzysta Bartosz Leśniewski (Artykuły Rolne, duet Leśniewski-Nowacki, Obiekty) oraz perkusista Artur Sofiński (DRAH). Dwaj pierwsi udzielają się także wokalnie, aczkolwiek trudno byłoby powiedzieć, że w klasyczny sposób... śpiewają. Głos traktują raczej jako kolejny środek wyrazu artystycznego. O czym świadczy chociażby fakt, że najczęściej pojawia się on na drugim, a nawet trzecim planie – czy to w formie skandowania (jak w „Śledzą nas"), czy też melodeklamacji („Wiatr ze Wschodu").
Cztery kompozycje, jakie trafiły na nieco ponad dwudziestominutową EP-kę, zarejestrowane zostały pomiędzy majem a lipcem ubiegłego roku w studiu – w kontekście proponowanej przez Próchno muzyki jego nazwa dla słuchaczy gustujących w bardziej przystępnych odmianach rocka czy popu wyda się zapewne znacząca – Cierpienie w Smarzykowie. „Niż" można potraktować jako swoistą suitę – utwory są bowiem ze sobą powiązane i utrzymane w tej samej postapokaliptycznej tonacji. Mamy więc w zasadzie do czynienia ze zwartą, podzieloną na cztery rozdziały opowieścią – niezwykle mroczną i ponurą, nie dającą nadziei. Idealnie odzwierciedlającą – chociaż w momencie gdy kompozycje te rodziły się, nikt jeszcze nie spodziewał się pandemii koronawirusa – obecne nastroje.
Nie należy jednak oczywiście sprowadzać przesłania tria do tego, co dzieje się tu i teraz (choć trudno abstrahować od otaczającej nas rzeczywistości), bo jest ono bardziej uniwersalne. W otwierającym płytkę „Śledzą nas" zespół wykorzystał fragment wiersza Bolesława Leśmiana ze słynnego cyklu „W malinowym chruśniaku" (który uświetnił wydany w 1920 roku tomik „Łąka"). Zdziwiliby się bardzo tą formą odczytania erotyku polsko-żydowskiego poety ci, którzy dotąd znali go jedynie z wykonania Marka Grechuty i Krystyny Jandy (patrz: program wydany na płycie winylowej w 1984 roku, ale nagrany pięć lat wcześniej). „Śledzą nas" w wykonaniu Próchna to klasyczny postpunkowy noise z przesterowanymi gitarami i zapętloną motoryczną perkusją.
Podobnie rzecz ma się z pozostałymi kompozycjami z „Niżu". „Wiatr ze Wschodu" oraz zamykający EP-kę „Kim jesteś, po co przyszedłeś?" noszą w sobie „wirus" Siekiery, a mówiąc dokładniej jej drugiej odsłony – tej zimnofalowej, z czasów „Nowej Aleksandrii" (1986). Wyraźna inspiracja nie oznacza jednak wcale bezwolnego naśladownictwa. W porównaniu z formacją z Puław Próchno brzmi dużo bardziej ekstremalnie, a przede wszystkim mniej sterylnie. W warstwie instrumentalnej jest radykalniejsze. Skupia się, zwłaszcza w „Kim jesteś...", na generowaniu dźwiękowej magmy, z której, gdy już ostygnie, mogą powstać najfantazyjniejsze twory. Całości dopełnia jeszcze, pojawiająca się po „Wietrze...", instrumentalna miniatura „Wilgoć", oparta głównie na przesterowanych gitarach.
Słuchając „Niżu", można sobie zadawać pytanie, jaką rolę spełni ta EP-ka: okaże się aneksem do debiutanckiego „Próchna", czy introdukcją do nowego rozdziału w historii zespołu? Czekajmy cierpliwie na odpowiedź.
koniec
10 kwietnia 2020
Skład:
Marcel Gawinecki – gitara basowa, syntezator, głos
Bartosz Leśniewski – gitara elektryczna, głos
Artur Sofiński – perkusja

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Tu miejsce na labirynt…: W ramionach Górskiej Pani
Sebastian Chosiński

3 XII 2020

Każdy wielbiciel muzyki ma w swoim sercu grono wykonawców, na których nowe płyty czeka ze szczególnym utęsknieniem. A kiedy już się ukazują, słucha ich z namaszczeniem, ale i przestrachem, czy nie spotka go zawód. Ja mam tak zawsze, gdy ukazuje się premierowy album islandzkiego kwartetu Sólstafir. Nie inaczej było przy okazji pierwszych odsłuchów „Endless Twilight of Codependent Love”. Obawa mieszała się z ekscytacją. Ta pierwsza minęła, druga pozostała.

więcej »

W pięknej krainie wśród jezior
Sebastian Chosiński

1 XII 2020

Piotr Lemańczyk to bez wątpienia jeden z najwybitniejszych polskich kontrabasistów jazzowych. Artysta, na którego każdą nową płytę należy zwracać baczną uwagę. Zwłaszcza jeżeli w jej nagraniu biorą dodatkowo udział tacy instrumentaliści, jak pianista Dominik Wania i perkusista Michał Miśkiewicz. A tak właśnie było w przypadku albumu „In Simplicity”.

więcej »

Hołd
Sebastian Chosiński

26 XI 2020

Amerykański gitarzysta Zakk Wylde poznał Black Sabbath od podszewki, nigdy w nim nie grając. Przez ponad dwie dekady (z małymi przerwami) był jednak gitarzystą w zespole Ozzy’ego Osbourne’a. Kiedy się już z nim rozstał, powołał do życia tribute-band Zakk Sabbath, z którym w tym roku opublikował debiutancki album studyjny (bo koncertowych bootlegów trochę już się ukazało) – „Vertigo”.

więcej »

Polecamy

Na ulicach Babilonu gaz

Zagraj to jeszcze raz Sam:

Na ulicach Babilonu gaz
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Lament zniewolonego ludu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Perwersyjna poezja miłosna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gruby cover
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Z sąsiedzkim pozdrowieniem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Hardkorowa terapia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ino wpierw ciulnę ją sztachelką
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ups… tak im wyszło
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Do góry, kangury!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Który miś dla której dziewczyny
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Tegoż twórcy

Marsz ku Otchłani
— Sebastian Chosiński

Tegoż autora

A imiona ich Marek, Mateusz, Łukasz i Jan…
— Sebastian Chosiński

W pięknej krainie wśród jezior
— Sebastian Chosiński

Hołd
— Sebastian Chosiński

Piękno nie umiera nigdy
— Sebastian Chosiński

Komeda filmowy i symfoniczny
— Sebastian Chosiński

Tęsknota i rozczarowanie
— Sebastian Chosiński

Samotność może pomieszać w głowie
— Sebastian Chosiński

Gdy nie ma komu ufać…
— Sebastian Chosiński

Pierwsze kroki w Malmö
— Sebastian Chosiński

Z dobrego serca, z potrzeby duszy
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.