Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 stycznia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Hawkwind Light Orchestra
‹Carnivorous›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCarnivorous
Wykonawca / KompozytorHawkwind Light Orchestra
Data wydania16 października 2020
Wydawca Cherry Red
NośnikCD
Czas trwania71:12
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Dave Brock, Magnus Martin, Richard Chadwick, Candy Floss, Kris Brock, Trixie Smith
Utwory
CD1
1) Expedition to Planet X01:25
2) Dyna-Mite05:16
3) Void of Wasteland05:16
4) Repel Attract03:12
5) Attraction03:20
6) Human Behaviour [No Sex Allowed]05:40
7) Temple of Love01:49
8) Square Peg in a Round Hole04:44
9) Windy Day04:42
10) Model Farm Blues07:51
11) Whose Call is It Anyway?03:21
12) Lockdown [Keep Calm]05:43
13) The Virus10:18
14) Forgotten Memories05:24
15) Higher Ground04:43
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: Wirus Dave’owi nie straszny!
[Hawkwind Light Orchestra „Carnivorous” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
To swoisty fenomen: Dave Brock na pewno jest coraz starszy, ale grzechem byłoby powiedzieć, że się starzeje! Pomimo prawie osiemdziesiątki na karku i szalejącej pandemii koronawirusa, w trakcie ogłoszonego na Wyspach Brytyjskich wiosną lockdownu nagrał nowy album – tym razem sygnowany nazwą Hawkwind Light Orchestra – „Carnivorous”.

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Wirus Dave’owi nie straszny!
[Hawkwind Light Orchestra „Carnivorous” - recenzja]

To swoisty fenomen: Dave Brock na pewno jest coraz starszy, ale grzechem byłoby powiedzieć, że się starzeje! Pomimo prawie osiemdziesiątki na karku i szalejącej pandemii koronawirusa, w trakcie ogłoszonego na Wyspach Brytyjskich wiosną lockdownu nagrał nowy album – tym razem sygnowany nazwą Hawkwind Light Orchestra – „Carnivorous”.

Hawkwind Light Orchestra
‹Carnivorous›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCarnivorous
Wykonawca / KompozytorHawkwind Light Orchestra
Data wydania16 października 2020
Wydawca Cherry Red
NośnikCD
Czas trwania71:12
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Dave Brock, Magnus Martin, Richard Chadwick, Candy Floss, Kris Brock, Trixie Smith
Utwory
CD1
1) Expedition to Planet X01:25
2) Dyna-Mite05:16
3) Void of Wasteland05:16
4) Repel Attract03:12
5) Attraction03:20
6) Human Behaviour [No Sex Allowed]05:40
7) Temple of Love01:49
8) Square Peg in a Round Hole04:44
9) Windy Day04:42
10) Model Farm Blues07:51
11) Whose Call is It Anyway?03:21
12) Lockdown [Keep Calm]05:43
13) The Virus10:18
14) Forgotten Memories05:24
15) Higher Ground04:43
Wyszukaj / Kup
Hawkwind Light Orchestra to w zasadzie… Hawkwind, z tą różnicą że przykrojone do rozmiarów tria. Po raz pierwszy wokalista i gitarzysta Dave Brock posłużył się tą nazwą w 2012 roku, nagrywając płytę „Stellar Variations”. Przez kolejne lata korzystał już jednak z właściwego, klasycznego szyldu, wydając w tym czasie pięć mniej lub bardziej udanych albumów studyjnych: od „Onward” (2012) po „All Aboard the Skylark” (2019). Teraz, biorąc się do pracy nad „Carnivorous”, wrócił do nieco już zakurzonego miana, zapraszając do wspólnego dzieła dwóch kolegów z macierzystej formacji: perkusistę Richarda Chadwicka oraz najnowszy „nabytek” Hawkwind, śpiewającego gitarzystę Magnusa Martina (osiem lat temu jego miejsce zajmował Niall Hone). Skład uzupełnił jeszcze żeński chórek, w którym znalazły się Candy Floss, Trixie Smith i żona Dave’a, Kris.
Przyglądając się zawartości „Carnivorous” – w sumie piętnaście kompozycji (wszystkie wyszły spod ręki Brocka, jedynie w trzech wspomógł go Magnus), trwających w sumie nieco ponad siedemdziesiąt minut – można odnieść wrażenie, że w czasie lockdownu Brock miał sporo wolnego czasu i zamknąwszy się w studiu, postanowił wykorzystać go maksymalnie. Zupełnie niepotrzebnie, ponieważ odchudzenie tego wydawnictwa o jakieś dwadzieścia minut wyszłoby mu tylko na dobre. Trudno bowiem wyjaśnić zasadność umieszczenia w repertuarze płyty tak dziwacznego, zabawowo-knajpianego utworu, jak „Windy Day”. Podobnie rzecz ma się z jednym z dłuższych w całym zestawie „Model Farm Blues”, który wprawdzie jest przykładem hardrockowego bluesa w stylu lat 70. XX wieku, ale do reszty numerów pasuje jak pięść do nosa. Krążek niewiele też by stracił, gdyby zabrakło na nim „Higher Ground”, choć jego pojawienie się można przynajmniej próbować usprawiedliwić koniecznością optymistycznego zakończenia dzieła.
„Carnivorous” można traktować jak concept-album: nie tylko dlatego, iż kolejne kompozycje odnoszą się – w mniejszym bądź większym stopniu – do zaistniałej na świecie sytuacji, ale też z tego powodu, że większość z nich jest ze sobą połączona. Stylistycznie Brock porusza się w obszarach, w jakie zabiera fanów Hawkwind od półwiecza. Space rock miesza się więc z psychodelią i progresem; czasami pojawiają się jednak również brzmienia hardrockowe (jak chociażby w „Lockdown (Keep Calm)”). Sam Dave, zdając sobie sprawę ze swoich wokalnych predyspozycji (a może raczej niedyspozycji), ogranicza się do melodeklamacji, ewentualnie poddaje swój głos mocnej obróbce elektronicznej; klasyczne partie wokalne oddaje natomiast Martinowi. A ten radzi sobie przyzwoicie. Mocnych punktów zresztą także nie brakuje. Atrakcyjnie prezentuje się zwłaszcza początek płyty: od kosmicznej introdukcji „Expedition to Planet X”, poprzez nastrojowo-progresywny „Void of Wasteland”, aż po kontemplacyjny „Attraction” (tak się składa, że wszystkie wspomniane są numerami instrumentalnymi).
Z piosenek na pewno należy wyróżnić „Model Farm Blues” (nawet jeśli wypada tu jak ciało obce), „Human Behaviour (No Sex Allowed)”, w którym głos Magnusa (jego, prawda?) brzmi, jakby śpiewał David Bowie (chociaż po dopiero co przebytej infekcji gardła), wreszcie będący zdecydowanie numerem jeden „Forgotten Memories”, który wspaniale ewoluuje od części stonowanej do dynamicznej psychodelii. I jest jeszcze klasycznie hawkwindowy „The Virus”, który trochę niepotrzebnie rozdęto do aż ponad dziesięciu minut. Ale to, jak już wspomniałem wcześniej, jest problem całego „Carnivorous”. Może lepszym rozwiązaniem byłoby podzielenie tego materiału na dwa krążki i umieszczenie na drugim tego, co wyraźnie wpływa na obniżenie oceny całości. Ot, dostalibyśmy niezłą płytę główną i dodatek z bonusami dla najbardziej zatwardziałych wielbicieli Dave’a Brocka.
koniec
24 grudnia 2020
Skład:
Dave Brock – śpiew, gitara solowa, gitara basowa, syntezatory, instrumenty klawiszowe, programowanie perkusji, efekty elektroniczne, muzyka
Magnus Martin – śpiew, gitara elektryczna
Richard Chadwick – perkusja

gościnnie:
Candy Floss – chórki
Kris Brock – chórki
Trixie Smith – chórki

Komentarze

24 XII 2020   14:31:12

Ciekawe czy celowo wybrał palindrom słowa "coronavirus".

24 XII 2020   14:32:44

@dk

Na pewno.

25 XII 2020   19:33:41

Anagram. Palindrom to słowo, które tak samo wygląda od początku i od końca.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Tu miejsce na labirynt…: Zorn na wiolonczelę solo
Sebastian Chosiński

21 I 2021

Jeśli wydaje Wam się, że omawiana w tym miejscu przed dwoma dniami płyta „Les Maudits” jest najdziwniejszą produkcją Johna Zorna, jaką opublikował on w ubiegłym roku – jesteście w błędzie. Cztery miesiące po „Przeklętych” światło dzienne ujrzał bowiem album „Azoth”, na którym Amerykanin zaprezentował cztery swoje freejazzowe kompozycje zaaranżowane na wiolonczelę solo, w duecie i trio.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Przeklęci, szaleni, dzicy…
Sebastian Chosiński

19 I 2021

Że John Zorn jest artystą bardzo wszechstronnym, jest wiedzą powszechną. Jego zainteresowania artystyczne rozpięte są pomiędzy ekstremalnym metalem i muzyką organową, free jazzem i fusion, klasyczną awangardą i muzyką konkretną. W każdym z tych gatunków Amerykanin porusza się z charakterystyczną dla siebie maestrią. Czego dowodzi wydany latem ubiegłego roku album zatytułowany z francuska „Les Maudits”, co można przetłumaczyć na polski jako… „Przeklęci”.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Królewski Kong rusza na podbój świata
Sebastian Chosiński

14 I 2021

„Kong” to nie jest szczególnie gorąca nowość. Pierwotnie bowiem materiał ten ukazał się w październiku 2019 roku, tyle że jedynie na terenie Skandynawii. A że uznano go za wyjątkowo udany, niespełna rok później belgijska wytwórnia Outnote Records zdecydowała się wprowadzić album na rynek ogólnoświatowy. Dzięki temu szwedzki kwintet jazzowy Oddjob powinien pozyskać jeszcze szersze grono fanów.

więcej »

Polecamy

Na ulicach Babilonu gaz

Zagraj to jeszcze raz Sam:

Na ulicach Babilonu gaz
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Lament zniewolonego ludu
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Perwersyjna poezja miłosna
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Gruby cover
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Z sąsiedzkim pozdrowieniem
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Hardkorowa terapia
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ino wpierw ciulnę ją sztachelką
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ups… tak im wyszło
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Do góry, kangury!
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Który miś dla której dziewczyny
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.