Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 czerwca 2021
w Esensji w Esensjopedii

Jordsjø
‹Pastoralia›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPastoralia
Wykonawca / KompozytorJordsjø
Data wydania7 maja 2021
Wydawca Karisma Records
NośnikCD
Czas trwania43:41
Gatunekfolk, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Håkon Oftung (Dauinghorn of Jordsjø), Kristian Frøland, Mats Lemjan, Christian Meaas Svendsen, Vilde Mortensen Storesund, Åsa Ree, Ola Mile Bruland, Håkon Knutzen
Utwory
CD1
1) Prolog02:17
2) Skumring i Karesuando07:37
3) Mellom Mjødurt, Marisko og Søstermarihånd06:30
4) Pastoralia06:05
5) Fuglehviskeren02:32
6) Beitemark06:02
7) Vettedans02:02
8) Jord III10:35
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: Gdzie się podziały emocje?
[Jordsjø „Pastoralia” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wyszedłszy przed paroma laty na prostą ze swoją nieco zagmatwaną dyskografią, norweski duet Jordsjø (wspomagany przez zapraszanych do studia gości), regularnie publikuje kolejne płyty. Wydana przed kilkoma dniami „Pastroralia” tradycyjnie powinna spodobać się wielbicielom rocka progresywnego wymieszanego ze skandynawskim folkiem. To idealna propozycja dla tych, którym podoba się – chociażby – Tusmørke.

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Gdzie się podziały emocje?
[Jordsjø „Pastoralia” - recenzja]

Wyszedłszy przed paroma laty na prostą ze swoją nieco zagmatwaną dyskografią, norweski duet Jordsjø (wspomagany przez zapraszanych do studia gości), regularnie publikuje kolejne płyty. Wydana przed kilkoma dniami „Pastroralia” tradycyjnie powinna spodobać się wielbicielom rocka progresywnego wymieszanego ze skandynawskim folkiem. To idealna propozycja dla tych, którym podoba się – chociażby – Tusmørke.

Jordsjø
‹Pastoralia›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPastoralia
Wykonawca / KompozytorJordsjø
Data wydania7 maja 2021
Wydawca Karisma Records
NośnikCD
Czas trwania43:41
Gatunekfolk, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Håkon Oftung (Dauinghorn of Jordsjø), Kristian Frøland, Mats Lemjan, Christian Meaas Svendsen, Vilde Mortensen Storesund, Åsa Ree, Ola Mile Bruland, Håkon Knutzen
Utwory
CD1
1) Prolog02:17
2) Skumring i Karesuando07:37
3) Mellom Mjødurt, Marisko og Søstermarihånd06:30
4) Pastoralia06:05
5) Fuglehviskeren02:32
6) Beitemark06:02
7) Vettedans02:02
8) Jord III10:35
Wyszukaj / Kup
Postawienie obu tych formacji – Jordsjø i Tusmørke – w jednym rzędzie nie jest zresztą kwestią przypadku. Obie inspirują się bowiem tymi samymi gatunkami muzycznymi, czyli rockiem progresywnym połączonym ze skandynawskim folklorem, a ich wspólnym mianownikiem jest – w pewnym stopniu – wokalista i multiinstrumentalista Håkon Oftung. Usłyszeć można go, grającego na syntezatorach, na jednym z najlepszych albumów Tusmørke („Hinsides”, 2017), ale również na wszystkich produkcjach Jordsjø, którego jest – od 2014 roku, wespół z perkusistą Kristianem Frølandem – współliderem. Początkowo Oftung traktował ten zespół trochę po macoszemu, co znajduje potwierdzenie między innymi w tym, że pierwsze materiały grupy ukazywały się jedynie na wydawanych własnym sumptem kasetach magnetofonowych („Jordsjø”, 2015; „Jordsjø II”, 2016; „Songs from the Northern Wasteland”, 2016). Ich zasięg był więc niewielki.
Dopiero w 2017 roku, na fali rosnącej popularności Tusmørke, Håkon i Kristian zdecydowali się (wciąż za własne pieniądze) opublikować debiutancki kompakt – „Jord”. Jak się okazało, płyta została bardzo ciepło przyjęta, w efekcie czego Norwegowie z Oslo poszli za ciosem: rok później światło dzienne ujrzał kompilacyjny album „Jordsjø”, na który trafiły wyselekcjonowane nagrania z trzech pierwszych kaset, a w kolejnym roku – doskonały krążek „Nattfiolen”. Z czasem grupa okrzepła; wykrystalizował się też jej w miarę stały skład. Formalnie to ciągle jest duet, ale mający już przynajmniej etatowych współpracowników, do których należą: klarnecista Mats Lemjan oraz kontrabasista jazzowy – jeden z najlepszych w swoim fachu w Skandynawii – Christian Meaas Svendsen („Gibberish, Balderash and Drivel”, „Rio Fun”, „More Fun, Please”, „Momentum” i wiele innych).
Tym sposobem formacja praktycznie rozrosła się do kwartetu. A w niektórych utworach z najnowszej płyty nawet do kwintetu. Można w nich bowiem usłyszeć także gościnnie skrzypaczkę Åsę Ree (Tusmørke), gitarzystę Håkona Knutzena, śpiewającego w chórkach Vildego Mortensena Storesunda oraz recytującego poezję Olę Milego Brulanda. Praca nad czwartym kompaktowym wydawnictwem Jordsjø – zatytułowanym „Pastoralia” – trwała długo: od marca do listopada ubiegłego roku. Korzystając z pandemii, Oftung i Frøland zamknęli się w studiu na farmie Bjørnerud nieopodal miasteczka Våler, dokąd okazjonalnie zapraszali gości. Jakie zebrali owoce? Nie da się ukryć, że w porównaniu z poprzednimi wydawnictwami nieco bardziej gorzkie. Bo choć „Pastoralia” zawiera wciąż intrygującą muzykę z pogranicza ambitnego rocka i melodyjnego folku, to jednak brakuje jej pazura i rozmachu.
Najlepiej wypadają te fragmenty, w których zespół zmierza w stronę jazz-rocka spod znaku brytyjskiej sceny Canterbury, co w największym stopniu jest zasługą Christiana Meaasa Svendsena. Swoją drogą ciekawe, czy to właśnie ten kierunek poszukiwań Oftung i Frøland wyznaczą sobie jako dominujący na przyszłość. Zanim jednak do tego dojdzie (albo i nie) skupmy się na premierowym krążku. Otwiera go nieco ponad dwuminutowy „Prolog”, który chociaż jest jednym z najkrótszych utworów, to składa się z wielu odrębnych wątków (jakby muzycy chcieli w pigułce przedstawić kalejdoskopowy przegląd swoich zainteresowań). Gdyby pozostałe były równie bogate w brzmienia, byłoby czym zachwycać się. Słyszymy tu zarówno folkowy flet i jazzowy klarnet, jak również symfoniczne klawisze. Nie ma co ukrywać, że introdukcja udała się Norwegom nadzwyczajnie!
W dalszej części intrygujących dźwięków i rozwiązań aranżacyjnych też zresztą nie brakuje. Narzekać można natomiast na brak oryginalności. Prawie ośmiominutowy „Skumring i Karesuando” to klasyczny kawałek progresywno-folkowy, w którym Skandynawowie łączą motoryczność wczesnych Jethro Tull z popową subtelnością Blackmore’s Night (vide gitara akustyczna i flet) i nawiązaniami do muzyki dawnej spod znaku Renaissance. Ba! w finale nawet podkręcają nieco tempo i zwiększają dynamikę, ale robią to jakby bez przekonania. W podobnym charakterze utrzymany jest trzeci w kolejności „Mellom Mjødurt, Marisko og Søstermarihånd”. W nim również dominują instrumenty akustyczne; jeśli pojawia się gitara elektryczna, to jedynie na kilkanaście sekund jako smaczek. Nie inaczej jest w kompozycji tytułowej, z tą różnicą, że tutaj dochodzi jeszcze ponownie klarnet basowy oraz wchodzące z nim w dialog skrzypce Åsy Ree. To za ich sprawą „Pastoralia” nabiera z czasem coraz bardziej mrocznego charakteru – i jest to ten moment, w którym można poczuć prawdziwe emocje.
Im bliżej końca albumu, tym zespół bardziej wyhamowuje i robi się delikatniejszy. W króciutkim „Fuglehviskeren” gitarze akustycznej towarzyszą w tle flet i kontrabas, w jeszcze krótszym tanecznym „Vettedans” na plan pierwszy wybija się klawinet, z kolei w „Beitemark” istotną rolę odgrywają budujące nastrój syntezatory. Wszystko po to, aby przygotować słuchacza na wieńczące krążek opus magnum – trzyczęściową minisuitę „Jord III” (składają się na nią: „Utav Tiden”, „Fraktaler” i „Klokker Maner Til Drøm”). Część pierwsza urzeka delikatnością (i trudno się dziwić, skoro dominują tu fortepian akustyczny, flet i kontrabas), druga – rozmachem i partią unisono grających dwóch progresywnych gitar (do Håkona Oftunga dołączył tu gościnnie Håkon Knutzen), w trzecia natomiast – jazzującymi wstawkami oraz zamykającymi całość organami. We „Fraktaler” pomiędzy gitarowymi pogoniami w stylu Wishbone Ash pojawia się jeszcze recytacja, choć by docenić jej walory artystyczne, trzeba znać język norweski.
Żeby nie było wątpliwości: „Pastoralia” to nie jest zła płyta. Gdyby ukazała się przed „Jord” i „Nattfiolen”, jej ocena mogłaby być wyższa. Problem nowego wydawnictwa Jordsjø polega bowiem głównie na tym, że nie jest już tak oryginalne. Że zespół powiela na nim wcześniej wykorzystane patenty. Że nie wprowadza nowych elementów. Że brakuje mu energii i dynamiki, które są istotnym wyróżnikiem twórczości Tusmørke
koniec
11 maja 2021
Skład:
Håkon Oftung – śpiew, flet, gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara basowa, elektryczne organy, mellotron, klawinet, syntezator, fortepian
Kristian Frøland – perkusja, instrumenty perkusyjne

gościnnie:
Mats Lemjan – klarnet basowy
Christian Meaas Svendsen – kontrabas
Vilde Mortensen Storesund – chórki
Åsa Ree – skrzypce (4)
Ola Mile Bruland – recytacja poetycka (8)
Håkon Knutzen – gitara elektryczna (8)

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Tu miejsce na labirynt…: Czysta magia, czyli… sukces z chaosu
Sebastian Chosiński

17 VI 2021

Trio Simulacrum to, jak dotąd, największe objawienie w stajni Tzadik Records w XXI wieku. Nic więc dziwnego, że w ostatnich latach to właśnie tej grupie John Zorn poświęcał najwięcej uwagi. Teraz jej miejsce może zająć kwartet Chaos Magick, który powstał po dokooptowaniu do Simulacrum pianisty Briana Marselli. Zespół zadebiutował w kwietniu tego roku albumem zatytułowanym po prostu „Chaos Magick”.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Magia, okultyzm i akt wiary
Sebastian Chosiński

15 VI 2021

John Zorn to prawdziwy intelektualista. Człowiek o niezwykle szerokich horyzontach, który nie stroni od fascynacji kontrowersyjnymi ideami. Stąd utwory – i płyty – inspirowane gnozą bądź okultyzmem. Ten ostatni obecny jest chociażby na wydanym w marcu tego roku albumie „Heaven and Earth Magick”. Nie spodziewajcie się po nim jednak brzmień black- bądź deathmetalowych.

więcej »

Tacy artyści, jak Morricone, nie umierają
Sebastian Chosiński

10 VI 2021

John Zorn bardzo mocno przeżył w ubiegłym roku śmierć Ennia Morriconego. Do tego stopnia, że po raz kolejny zaprosił na sesję muzyków tworzących The Gnostic Trio (wraz z gościem specjalnym, jakim okazał się organista John Medeski). Owocem ich pracy okazał się wydany w lutym tego roku poświęcony legendarnemu Włochowi album „Gnosis: The Inner Light”.

więcej »

Polecamy

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku

A pamiętacie…:

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku
— Wojciech Gołąbowski

Ryan Paris – słodkie życie
— Wojciech Gołąbowski

Gazebo – lubię Szopena
— Wojciech Gołąbowski

Crowded House – hejnał hejnałem, ale pogodę zabierz ze sobą
— Wojciech Gołąbowski

Pepsi & Shirlie – ból serca
— Wojciech Gołąbowski

Chesney Hawkes – jeden jedyny
— Wojciech Gołąbowski

Nik Kershaw – czyż nie byłoby dobrze (wskoczyć w twoje buty)?
— Wojciech Gołąbowski

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.