Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 września 2021
w Esensji w Esensjopedii

Desertion Trio
‹Numbers Maker›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNumbers Maker
Wykonawca / KompozytorDesertion Trio
Data wydania23 kwietnia 2021
Wydawca Cuneiform Records
NośnikCD
Czas trwania40:28
Gatunekblues, jazz, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Nick Millevoi, Johnny DeBlase, Jason Nazary
Utwory
CD1
1) Albion07:48
2) Powers04:54
3) Buist09:01
4) Taboo07:24
5) Numbers Makers11:21
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: Improwizowana psychodeliczna rumba
[Desertion Trio „Numbers Maker” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
W zalewie płyt ukazujących się każdego tygodnia / miesiąca / roku (niepotrzebne skreślić!) łatwo przegapić jeden niewielkich rozmiarów srebrny dysk, zwłaszcza jeżeli jego wydawcą jest niszowa firma. Na szczęście z kolejną, najnowszą produkcją Desertion Trio to już się nie udało. Tegoroczny album „Numbers Maker” wylądował w moim odtwarzaczu i na dodatek skłonił mnie do sięgnięcia po niezauważony wcześniej „Twilight Time”.

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: Improwizowana psychodeliczna rumba
[Desertion Trio „Numbers Maker” - recenzja]

W zalewie płyt ukazujących się każdego tygodnia / miesiąca / roku (niepotrzebne skreślić!) łatwo przegapić jeden niewielkich rozmiarów srebrny dysk, zwłaszcza jeżeli jego wydawcą jest niszowa firma. Na szczęście z kolejną, najnowszą produkcją Desertion Trio to już się nie udało. Tegoroczny album „Numbers Maker” wylądował w moim odtwarzaczu i na dodatek skłonił mnie do sięgnięcia po niezauważony wcześniej „Twilight Time”.

Desertion Trio
‹Numbers Maker›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułNumbers Maker
Wykonawca / KompozytorDesertion Trio
Data wydania23 kwietnia 2021
Wydawca Cuneiform Records
NośnikCD
Czas trwania40:28
Gatunekblues, jazz, rock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Nick Millevoi, Johnny DeBlase, Jason Nazary
Utwory
CD1
1) Albion07:48
2) Powers04:54
3) Buist09:01
4) Taboo07:24
5) Numbers Makers11:21
Wyszukaj / Kup
Przyznam, że kiedy przed ponad trzema laty portugalska Shhpuma opublikowała płytę „Midtown Tilt” sygnowaną nazwą Nick Millevoi’s Desertion Trio, byłem przekonany, iż to jednorazowy projekt amerykańskiego gitarzysty. I pewnie dlatego w następnych latach nie wypatrywałem kolejnych jego płyt. Z tego właśnie powodu przegapiłem „Twilight Time”; dobrze natomiast, że dotarła do mnie „Numbers Maker”, bo dzięki temu mogłem nie tylko poznać najnowszą produkcję zespołu, ale również nadrobić zaległości. Słowem: radość podwójna. W przypadku najnowszego wydawnictwa tria warto podkreślić, że jest ono pierwszym, które naprawdę nagrane zostało w… składzie trzyosobowym. Na debiucie Nicka Millevoia, basistę Johnny’ego DeBlase’a oraz perkusistę Kevina Shea wspierał bowiem słynny jazzowy organista Jamie Saft, z kolei na „Twilight Time” (kwiecień 2019) jako goście pojawili się wokalistka Tara Middleton oraz klawiszowiec Ron Stabinsky (przez lata związany z kultową w USA indierockową formacją Meat Puppets).
Desertion Trio powstało jako swoista jazzrockowo-bluesowo-surfowa supergrupa. Millevoi i DeBlase byli już bowiem całkiem nieźle znani za Oceanem dzięki występom w takich zespołach, jak Many Arms („Many Arms”, 2012) czy Deveykus („Pillar Without Mercy”, 2013). Ten drugi udzielał się na dodatek w awangardowo-jazzowo-metalowym Zevious, hardrockowo-psychodelicznym Sabbath Assembly oraz freejazzowym Overishins. A fakt zaproszenia do współpracy Jamiego Safta na pewno przyciągnął uwagę kolejnych, poszukujących estetycznych wrażeń słuchaczy. Debiut był nadzwyczaj udaną stylistyczną mieszanką, w której formacja nawiązywała do dokonań Neila Younga, nie rezygnując przy tym z inspiracji amerykańską muzyką popularną z lat 50. i 60. ubiegłego wieku. Jeszcze dalej w tym dziele artyści poszli na albumie „Twilight Time”, który zawierał same przeróbki popularnych, zazwyczaj nie kojarzonych bezpośrednio z jazzem czy rockiem kompozycji.
Po wydaniu drugiego krążka z triem rozstał się Shea, którego miejsce zajął – pytanie czy na dłużej? – Jason Nazary. To typowy „człowiek do wynajęcia”, specjalista najwyższej próby, z którego talentu chętnie korzystają zwłaszcza jazzmani. Nick i Johnny zaprosili go do nagrania „Numbers Maker”, co odbyło się w studiu Firehouse 12 w New Haven (w stanie Cincinnati) 18 października 2019 roku. Cały materiał zarejestrowano „na żywo”, aczkolwiek bez udziału publiczności – i wcale nie z uwagi na pandemię, która wtedy jeszcze nie zdążyła opanować świata, lecz na ograniczenia lokalowe. Grając w ograniczonym składzie (gitara, bas, bębny), muzycy postanowili jednak wcale nie ograniczać swojej wyobraźni. Można powiedzieć, że poszli wręcz na całego, sięgając po te patenty i gatunki, które wykorzystywali już wcześniej. Stąd na płycie dobrze słyszalne są wpływy fusion i surf-rocka, bluesa, a nawet country. Ba! wielbiciele hard rocka i heavy metalu również nie zostają odprawieni z kwitkiem.
Na krążek, który ukazał się w drugiej połowie kwietnia tego roku nakładem zasłużonej wytwórni Cuneiform Records (z Silver Spring w Maryland) trafiło pięć kompozycji, w tym dwie znane już z wcześniejszych wydawnictw: „Taboo” – jedyny cover w zestawie – pojawił się uprzednio na „Twilight Time”, natomiast numer tytułowy znany jest już z „Midtown Tilt”. Ale aby do nich dotrzeć, trzeba najpierw wysłuchać trzech premierowych utworów. W których też sporo się dzieje! Prawie ośmiominutowy „Albion” od pierwszych sekund wprowadza – nie tylko za sprawą gitary Millevoia – sporo niepokoju. Nick wraz z kolegami nadzwyczaj sprawnie surfuje, umiejętnie przeskakując z fali na falę – z gatunku do gatunku. I chociaż to on, pozostając na pierwszym planie, przykuwa przede wszystkim uwagę słuchaczy, to jednak Johnny i Jason też mają ręce pełne roboty. To za ich sprawą numer nabiera rockowej mocy, nie tracąc przy tym na nastroju.
W drugim w kolejności „Powers” trio odrobinę zwalnia tempo, ale za to skupia się na stricte jazzrockowych kombinacjach rytmicznych. To, co wyprawiają DeBlase i Nazary, zasługuje na szczególną uwagę: zalewają słuchaczy mnóstwem niezwykle intensywnych dźwięków, Johnny chętnie korzysta przy tym z efektów, które sprawiają, że jego bas niemal rozrywa bębenki uszne. Millevoi w tym czasie popuszcza wodze fantazji i daje się ponieść improwizacji, która im bliżej końca, w tym bardziej heavymetalowe rejony go wiedzie. W dziewięciominutowym „Buist” jest – przynajmniej z początku – nieco łagodniej, ale równie intensywnie. Nick zostawia tu mnóstwo przestrzeni dla siebie; daje sobie sporo czasu na budowanie solówki – w efekcie osiąga wręcz ekstatyczne rejony. Osiągnąwszy spełnienie, od nowa buduje swoją narrację, wyprowadzając ją z pełnych chaosu pogłosów i przesterów. Johnny i Jason biorą to za dobrą monetę i, zbliżając się do finału, ponownie podkręcają tempo, aby udowodnić, że improwizowany jazz i metal mogą idealnie ze sobą współistnieć.
Dlaczego spośród wszystkich zawartych na „Twilight Time” przeróbek do repertuaru najnowszej płyty muzycy Desertion Trio włączyli „Taboo”? Może z przekory? A może po to, aby udowodnić słuchaczom, jak daleko można odejść od pierwowzoru, nie odbierając mu przy tym jakości artystycznej… To utwór, który oryginalnie powstał w 1938 roku. Skomponowała go kubańska wokalistka Margarita Lecuona (1910-1981), a słowa do wymyślonej przez nią melodii napisał amerykański Żyd Al Stillman, a właściwie Albert Irving Silverman (1901-1979). Pierwotnie była to afro-kubańska rumba. W wykonaniu nowojorsko-filadelfijskiego tria numer ten przeistoczył się w hipnotyczną psychodelię z wyraźnie poszukującą właściwego klucza nastrojową gitarą. Z kolei zamykający całość tytułowy „Numbers Maker” to hołd złożony Neilowi Youngowi. Sekcja rytmiczna skupia się na trzymaniu w ryzach całości, dzięki czemu lider może sobie ponownie pohulać: przeskakuje więc od country-rockowych improwizacji w stylu Kanadyjczyka do hardrockowych wynurzeń spod znaku Black Sabbath. To jednocześnie, choć trudno może być w to uwierzyć, najbardziej jazzowy (a może raczej jazzujący?) fragment wydawnictwa.
Biorąc pod uwagę, jak wartościowa muzyka znalazła się na „Numbers Maker”, tym trudniej uwierzyć mi w to, że zarówno muzycy, jak i szefowie Cuneiform Records zaakceptowali tak paskudną okładkę. Chyba że to zamierzony turpizm. Tylko po co?
koniec
29 czerwca 2021
Skład:
Nick Millevoi – gitara elektryczna
Johnny DeBlase – gitara basowa
Jason Nazary – perkusja

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Tu miejsce na labirynt…: „Piątka” na szóstkę!
Sebastian Chosiński

16 IX 2021

Gdyby norwescy muzycy znali Perfect, mogliby zaśpiewać: „Było nas trzech, w każdym z nas inna krew”. Ale to już w zasadzie nieaktualne, bo w ostatnich latach Krokofant rozrósł się z tria do kwintetu. Co należy uznać za błogosławieństwo, bo od tego momentu nagrywa płyty jeszcze bardziej zachwycające. „Fifth” to arcydzieło fusion – tej jego odmiany, która narodziła się na styku free jazzu i rocka progresywno-psychodelicznego.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Czekajcie, a będzie Wam dane!
Sebastian Chosiński

14 IX 2021

Czy zwątpiłem? Trochę. Czy wierzyłem? W głębi duszy – na pewno. Kiedy na nową studyjną płytę jednego ze swoich najulubieńszych zespołów trzeba czekać długie cztery lata – wątpliwości, czy się w ogóle ukaże, są uzasadnione. I potrzebna jest też wielka wiara, że to się jednak stanie. I w końcu jest: „En annan värld” – perfekcyjny pod każdym względem najnowszy album szwedzkiej Agusy.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Syreni śpiew (bez słów)
Sebastian Chosiński

9 IX 2021

Chociaż nazwa zespołu może kojarzyć się ze Szkocją, a miasto, w jakim rezydują muzycy – Frankfurt nad Menem – z Niemcami, tworzą go obecnie trzej… Polacy. Album „Sirens”, który ukaże się w sprzedaży w przyszły piątek, to drugie pełnowymiarowe wydawnictwo Glasgow Coma Scale, które lokuje formację wśród najciekawszych europejskich wykonawców spod znaku post-rocka i post-metalu.

więcej »

Polecamy

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku

A pamiętacie…:

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku
— Wojciech Gołąbowski

Ryan Paris – słodkie życie
— Wojciech Gołąbowski

Gazebo – lubię Szopena
— Wojciech Gołąbowski

Crowded House – hejnał hejnałem, ale pogodę zabierz ze sobą
— Wojciech Gołąbowski

Pepsi & Shirlie – ból serca
— Wojciech Gołąbowski

Chesney Hawkes – jeden jedyny
— Wojciech Gołąbowski

Nik Kershaw – czyż nie byłoby dobrze (wskoczyć w twoje buty)?
— Wojciech Gołąbowski

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.