Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Why Bother?

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWhy Bother?
Wykonawca / KompozytorWhy Bother?
Data wydania9 kwietnia 2021
Wydawca Antena Krzyku
NośnikCD
Czas trwania37:55
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Bartosz Borowski, Maciej Szkudlarek, Łukasz Kumański, Louis Jucker, Joanna Kucharska, Marta Żbikowska „Bibi”, Rafał Jurewicz, Paula Rebellato, Barbara Jackiewicz
Utwory
CD1
1) Baculum04:59
2) Knebel04:56
3) Wspomnienia03:08
4) END05:19
5) What If04:12
6) Mão Mortal04:24
7) Kosmos świadomości10:58
Wyszukaj / Kup

Tu miejsce na labirynt…: „Kosmos jest wystarczająco duży”
[Why Bother? „Why Bother?” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Why Bother? to poboczny projekt muzyków (i ich gości), którzy na co dzień tworzą takie formacje, jak Lonker See, Lastryko czy Me and That Man. Zrodził się w konkretnej sytuacji społeczno-politycznej i do niej odnosi się w tekstach. Nawet jeżeli ktoś nie zgadza się z przesłaniem artystów, to jednak powinien zapoznać się z ich poetycko wyrażonym głosem sprzeciwu.

Sebastian Chosiński

Tu miejsce na labirynt…: „Kosmos jest wystarczająco duży”
[Why Bother? „Why Bother?” - recenzja]

Why Bother? to poboczny projekt muzyków (i ich gości), którzy na co dzień tworzą takie formacje, jak Lonker See, Lastryko czy Me and That Man. Zrodził się w konkretnej sytuacji społeczno-politycznej i do niej odnosi się w tekstach. Nawet jeżeli ktoś nie zgadza się z przesłaniem artystów, to jednak powinien zapoznać się z ich poetycko wyrażonym głosem sprzeciwu.

Why Bother?

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWhy Bother?
Wykonawca / KompozytorWhy Bother?
Data wydania9 kwietnia 2021
Wydawca Antena Krzyku
NośnikCD
Czas trwania37:55
Gatunekrock
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W składzie
Bartosz Borowski, Maciej Szkudlarek, Łukasz Kumański, Louis Jucker, Joanna Kucharska, Marta Żbikowska „Bibi”, Rafał Jurewicz, Paula Rebellato, Barbara Jackiewicz
Utwory
CD1
1) Baculum04:59
2) Knebel04:56
3) Wspomnienia03:08
4) END05:19
5) What If04:12
6) Mão Mortal04:24
7) Kosmos świadomości10:58
Wyszukaj / Kup
Różne miewają artyści inspiracje. Jedni tworzą pod wpływem miłości i piękna, inni – gniewu i bezsilności. Rzutuje to oczywiście w istotny sposób na formę przekazu. W zależności od źródeł natchnienia otrzymujemy bądź – przykładowo – wzniosłą romantyczną balladę, bądź ostrą i jazgotliwą pieśń niezgody na rzeczywistość. W przypadku trójmiejskiego tria Why Bother? mamy do czynienia z tym drugim przekazem. Co nie powinno dziwić, skoro impulsem do tego, by wejść do studia i w ekspresowym tempie – w ciągu zaledwie dwóch dni – skomponować i zarejestrować cały materiał, był ubiegłoroczny, październikowy Strajk Kobiet. Nie oznacza to jednak, że wydany przez Antenę Krzyku w kwietniu album zatytułowany po prostu „Why Bother?” jest deklaracją stricte polityczną. Owszem, przekaz wyłaniający się z onirycznych tekstów jest jasny, ale nie dosłowny i nie prostacki.
Kto kryje się pod nazwą Why Bother? Trzech doskonale znanych w polskim undergroundzie rockowym artystów. Ton formacji nadaje gitarzysta Bartosz Borowski (ostatnimi czasy znany przede wszystkim z Lonker See), który u swego boku ma nie mniej zaprawionych w bojach artystycznych basistę Macieja Szkudlarka oraz perkusistę Łukasza Kumańskiego. Ten pierwszy dał się przed laty poznać jako muzyk zespołu Logophonic („Little Pieces”, 2013; „Borderline”, 2013), a następnie psychodelicznego Lastryko („Lastryko”, 2017; „Tętno pulsu”, 2020; „Limbo”, 2020). Ten drugi natomiast pod koniec pierwszej dekady XXI wieku udzielał się w progresywno-metalowej grupie Proghma-C („Bar-Do Travel”, 2009), a potem trafił między innymi pod skrzydła „Nergala” do country-bluesowego Me and That Man („Songs of Love and Dead”, 2017; „New Man, New Songs, Same Shit Vol. 1”, 2020), by po drodze zahaczyć o alternatywny Mùlk („I”, 2019). Ta różnorodność środowisk, z jakich wywodzą się muzycy tworzący Why Bother? również była gwarancją sukcesu artystycznego.
Dwudniowa sesja nagraniowa odbyła się w należącym do Macieja Szkudlarka studiu White Noise. Muzycy nie ograniczyli się jednak tylko do składu trzyosobowego. W każdej z siedmiu kompozycji towarzyszy im zaproszony wokalista bądź osoba odpowiedzialna za recytację lub melodeklamację (stąd w znajdującym się poniżej linku do teledysku opisie rozróżnienie na „głos” i „śpiew”). Grono gości jest nadzwyczaj zacne i – na dodatek – międzynarodowe, a znaleźli się w nim (według kolejności pojawiania się na płycie): Szwajcar Louis Jucker (artysta alternatywno-folkowy), Joanna Kucharska (bliska koleżanka Borowskiego z Lonker See), Deadly Firend (sic!), czyli Marta Żbikowska (Hanako, Evvolves, Sting Nie Zagra w Kazachstanie), Rafał Jurewicz (The Shipyard, FORMY Planet), Brazylijka Paula Rebellato (postpunkowa Rakta) oraz Barbara Jackiewicz (redaktor naczelna Radia Tczew). Tak, to jest tylko sześć osób. Wynika to z faktu, że głos Kucharskiej słyszymy w dwóch utworach.
Jeśli prawdą jest to, co napisałem we wstępie (a jest!), że album „Why Bother?” zrodził się z gniewu, należałoby to jeszcze udowodnić. Z tego samego założenia wyszli muzycy i zapewne dlatego na utwór otwierający płytę wybrali „Baculum”. To pięciominutowa porcja motorycznego i zadziornego punk rocka w klimatach noise’owych (vide przesterowana gitara Borowskiego). Jucker, zazwyczaj śpiewający lżej i melodyjniej, tutaj dał prawdziwy popis, jakiego nie powstydziliby Iggy Pop, Johnny Rotten i Joey Ramone. Nieco spokojniejszą – z naciskiem na „nieco” – ma „Knebel”, w którym na tle ostrej, przeszywającej uszy gitary pojawia się pełna ekspresji – z czasem przechodząca w bardziej tradycyjny śpiew – melorecytacja Joanny Kucharskiej. Uwagę przykuwa zwłaszcza przejmujący tekst: „Ręce związane / Oczy zamknięte / Uszy zatkane / Na ustach knebel / Pan jest miłością / Pan jest miłością / Nigdy nie zapomnij / Czyją jesteś własnością”, choć i wcześniejsze opisy snów (wywodzące się z tradycji wczesnego Voo Voo i Świetlików) nie nastrajają optymistycznie.
„Wspomnienia” oznaczają powrót do stylistyki punkowo-hardcore’owej, z którą kontrastuje psychodeliczna deklamacja Marty Żbikowskiej. Znacznie bliższy tej pierwszej jest rozlegający się na dalekim planie wstrząsający kobiecy krzyk, który zderzony z nie mniej niż poprzednio dramatycznymi słowami („w windzie / sięgnąłeś / po nieswoje (…) nigdzie nie jestem bezpieczna / wciąż karmisz się / moim ciałem (…) zabierasz mi / prawo do walki / zabierasz mi / ciało i serce”) – przyprawia o ciarki. Tak samo rozdzierający jest, choć z trochę innych powodów, „END”. Tu wdziera się w umysł przede wszystkim warstwa instrumentalna, oparta na powolnym domowym rytmie i postrockowej narracji gitary. A jeśli dodamy do tego jeszcze oniryczny głos Kucharskiej, postapokaliptyczny portret tej kompozycji będzie dopełniony. W nawiązującym do postpunkowo-zimnofalowej tradycji „What If” udziela się, co w pełni zrozumiałe, Rafał Jurewicz, którego rapowo-skandowany śpiew udanie podkreśla jej dramatyzm.
W „Mão mortal” (tytuł jest portugalski) rockowa psychodelia miesza się z noise’em; obok melodeklamacji Pauli Rebellato równie ważną rolę odgrywają tutaj gitarowe pogłosy i modulowane przestery – to z nich wykluwa się przenikliwa finałowa partia gitary. Dzieło Why Bother? wieńczy jedenastominutowy „Kosmos świadomości”, w którym własny tekst czyta dziennikarka Barbara Jackiewicz. Zanim jednak do tego dochodzi, pojawia się najpierw improwizowana jazzowo-noise’owa introdukcja, która następnie, gdy pojawia się głos, przeistacza się w hipnotyczny podkład instrumentalny. Dopiero w końcówce zespół ponownie wskakuje na postrockowe tory, nie rezygnując przy tym z generowanie szumów i zgiełków. W pamięci słuchacza pozostaje zaś symboliczna pacyfistyczna deklaracja Jackiewicz: „Kosmos jest wystarczająco duży, by pomieścić wszystko, także świadomości. A nawet kosmos może być wynikiem działania świadomości, bo przecież w przyrodzie nic nie ginie, tylko zmienia stan”.
„Why Bother?” powstał w konkretnej sytuacji społecznej. Jest głosem sprzeciwu. W artystyczny sposób wyrażoną niezgodą na supremację jednego światopoglądu. Pewnie z tego właśnie powodu więcej płyt tego projektu już nie powstanie. Oby! Bo oznaczałoby to zrodzenie kolejnych obszarów konfliktu. A tego chyba nikt nie chce.
koniec
17 sierpnia 2021
Skład:
Bartosz Borowski – gitara elektryczna, śpiew
Maciej Szkudlarek – gitara basowa, Chapman stick
Łukasz Kumański – perkusja

gościnnie:
Louis Jucker – śpiew (1)
Joanna Kucharska – głos, śpiew (2,4)
Marta Żbikowska „Bibi” – głos (3)
Rafał Jurewicz – śpiew (5)
Paula Rebellato – głos, śpiew (6)
Barbara Jackiewicz – głos (7)

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Poobiednie lenistwo
Sebastian Chosiński

19 X 2021

Po „Continuation” i „Suicie słonecznej” nadeszła pora na „Afternoon” – trzeci album z archiwaliami Koman Bandu. Tym razem do słuchaczy trafiły nagrania z 1981 roku, stylistycznie dalekie od tego, co zespół grał w latach 70. Dla wielbicieli fusion płyta może być lekkim rozczarowaniem, ale ci, którzy gustują w instrumentalnym funku i soulu będą na pewno ukontentowani.

więcej »

Śpij, kochanie, po słonecznej stronie ulicy
Sebastian Chosiński

14 X 2021

Materiał opublikowany na „Saxesful Vol. II” przez trzy lata spoczywał w archiwum. Trębacz Piotr Schmidt zdecydował się upublicznić go latem tego roku, dedykując przy okazji swemu zmarłemu miesiąc wcześniej ojcu – postaci ważnej nie tylko, co oczywiste, dla samego artysty, ale całego polskiego jazzu. Podobnie jak w przypadku „Saxesful”, tu również słyszymy wspomagających Kwartet Schmidta wybitnych polskich saksofonistów.

więcej »

Tu miejsce na labirynt…: Tradycja jest warownym murem
Sebastian Chosiński

12 X 2021

Three Seasons, Siena Riot, Witchcraft – to zespoły, których nazwy nie są obce żadnemu wielbicielowi skandynawskiego hard rocka i metalu. To teraz wyobraźcie sobie, że z każdej z tych formacji wybieramy jednego muzyka i tworzymy z nich supertrio. Jak mogłoby się nazywać? Nie będzie Wooden Fields. A tytuł płyty? Żeby za dużo nie kombinować – taki sam!

więcej »

Polecamy

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku

A pamiętacie…:

Murray Head – Judasz nocą w Bangkoku
— Wojciech Gołąbowski

Ryan Paris – słodkie życie
— Wojciech Gołąbowski

Gazebo – lubię Szopena
— Wojciech Gołąbowski

Crowded House – hejnał hejnałem, ale pogodę zabierz ze sobą
— Wojciech Gołąbowski

Pepsi & Shirlie – ból serca
— Wojciech Gołąbowski

Chesney Hawkes – jeden jedyny
— Wojciech Gołąbowski

Nik Kershaw – czyż nie byłoby dobrze (wskoczyć w twoje buty)?
— Wojciech Gołąbowski

Howard Jones – czym właściwie jest miłość?
— Wojciech Gołąbowski

The La’s – ona znowu idzie
— Wojciech Gołąbowski

T’Pau – marzenia jak porcelana w dłoniach
— Wojciech Gołąbowski

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.