Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 lipca 2019
w Esensji w Esensjopedii

Poszerzanie spektrum możliwości

Maciej Durski
Maciej Durski to uosobienie, utrwalonego w historii sztuki najnowszej, archetypu abstrakcjonisty-ekspresjonisty: mężczyzny nie bojącego się zdecydowanych gestów malarskich, pozostawiającego efekt końcowy w dużej mierze tyle przypadkowi, co i twórczej sile.

Maciej Durski

Poszerzanie spektrum możliwości

Maciej Durski to uosobienie, utrwalonego w historii sztuki najnowszej, archetypu abstrakcjonisty-ekspresjonisty: mężczyzny nie bojącego się zdecydowanych gestów malarskich, pozostawiającego efekt końcowy w dużej mierze tyle przypadkowi, co i twórczej sile.
Maciej Durski, Karmazyn, 100×100×10, technika własna, 2007
Maciej Durski, Karmazyn, 100×100×10, technika własna, 2007
Autor mówi o sobie:
Nie skończyłem szkoły artystycznej, ale jak się okazuje nie wykształcenie determinuje nasze późniejsze wybory. W pracowni spędzam osiem dziesięć godzin dziennie przez trzydzieści dni w miesiącu, chyba że gdzieś wyjeżdżam.
Nie stawiam sobie ograniczeń co do techniki ani materiałów – po prostu nie znajduję żadnych powodów, aby to robić. Zajmuję się raczej poszerzaniem spektrum swoich możliwości – dlatego, między innymi, odszedłem od malowania na płótnie. Ograniczało ono możliwość wykorzystania niektórych materiałów i zastosowania technik, wymagających twardego podłoża. Maluję na płytach kompozytowych, bo są lekkie, odporne mechanicznie i nie niszczą się podczas odkrywania wcześniej zamalowanych warstw. Czy zaczynając malować obraz wiem, jak będzie wyglądał po skończeniu pracy? Nigdy.
Maciej Durski, Początek, 130×95, olej, płyta, 2018
Maciej Durski, Początek, 130×95, olej, płyta, 2018
Nie wykorzystuję mediów innych niż to, co wytworzę sam w procesie twórczym. Zaczynam dość swobodnie: kładę kolor i fakturę, następnie zostawiam to, co uznam za udane, zaś resztę odrzucam, zamalowuję i dodaję nowe elementy. Po jakimś czasie odkrywam to, co zostało zamalowane – wydobyte elementy prowokują do dalszych posunięć. Zawszę maluję kilka obrazów jednocześnie. Farby muszą schnąć, tak więc chcąc malować codziennie, nie ma innej możliwości. Jedne obrazy idą „gładko” i udaje się je skończyć w ciągu miesiąca, inne potrzebują miesięcy, zaś jeszcze inne, gdy zbyt długo stoją w pracowni, zostają zamalowane i zostają z nich tylko fragmenty.
Maciej Durski, Powrót, olej na płótnie, 92×171
Maciej Durski, Powrót, olej na płótnie, 92×171
W większości obrazów treść, która się w nich pojawia wychodzi nie z przemyśleń a z prostych podobieństw: abstrakcyjne formy przypominają przedmioty i organizmy istniejące w naturze. Tak pojawiają się elementy przedstawieniowe w moich obrazach. Pozostawiam otwartą furtkę do interpretacji.
Co jest dla mnie najsilniejszym źródłem inspiracji? Często są to przypadkowe przedmioty bądź faktury, zestawienia kolorów powstałe z minimalnym udziałem ludzkiej ręki. Zardzewiała blacha może okazać się lepszym obrazem od wszystkiego, co udało mi się zrobić do tej pory.
Maciej Durski, Pozwól, 2017, olej, 100×80
Maciej Durski, Pozwól, 2017, olej, 100×80
Maciej Durski – polski artysta, zajmujący się malarstwem abstrakcyjnym. W swojej sztuce bada możliwości formalne dwuwymiarowego dzieła. Jego prace znajdują się w zbiorach warszawskiej galerii Quadrillion Carmen Tarchy. Na podejmowane przez Durskiego twórcze eksperymenty znaczący wpływ mają podróże do Włoch oraz Norwegii. Strona domowa artysty: maciejdurski.pl.


Maciej Durski, San Gimignano, 98,5×128,5×2 cm
Maciej Durski, San Gimignano, 98,5×128,5×2 cm


Maciej Durski, Strona, 100×130×7 cm, technika własna, 2018
Maciej Durski, Strona, 100×130×7 cm, technika własna, 2018


Maciej Durski, W trakcie, 95×130×2,5 cm, olej, płyta, 2018
Maciej Durski, W trakcie, 95×130×2,5 cm, olej, płyta, 2018
koniec
27 stycznia 2019
Tekst pochodzi z wywiadu, który z artystą przeprowadziła Magdalena Anna Zięba-Grodzka.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Agnieszka ‘Achika’ Szady, Biały kucyk

Konie dzikich gór
Agnieszka ‘Achika’ Szady

14 VII 2019

Była już galeria „Konie prerii”, teraz prezentujemy niejako jej dalszy ciąg, nadal inspirowany dzikimi końmi Ameryki Północnej i nie tylko.

więcej »
Adam Kordaś, Numerus

Symetria asymetryczna, cz. 86
Adam Kordaś

7 VII 2019

więcej »
Jacek Rosiak, 2019, Sztuka latania – bliżej słońca

Sztuka latania cz. 2
Jacek Rosiak

23 VI 2019

Cykl powstał w 2018 roku. „Sztuka latania” jest następstwem cyklu „INSECTA” prezentowanego zarówno na łamach Esensji, jak i na portalu variArt.

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.