Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 września 2021
w Esensji w Esensjopedii

Julia Lenart
‹Percepcja›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorJulia Lenart
TytułPercepcja
OpisAbsolwentka skandynawistyki, pasjonatka języka norweskiego i kultury nordyckiej. W swoich utworach dotyka problematyki związanej z tworzeniem, feminizmem, miłością. 
Gatunekpoezja

Percepcja

Julia Lenart
Wtedy słychać płomień świecy.
Wtedy widać dźwięk gitary
i smakować można słowa

Julia Lenart

Percepcja

Wtedy słychać płomień świecy.
Wtedy widać dźwięk gitary
i smakować można słowa

Julia Lenart
‹Percepcja›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorJulia Lenart
TytułPercepcja
OpisAbsolwentka skandynawistyki, pasjonatka języka norweskiego i kultury nordyckiej. W swoich utworach dotyka problematyki związanej z tworzeniem, feminizmem, miłością. 
Gatunekpoezja
Percepcja
Świat przemierzam, niby podróżnik,
a każdy dom tak bardzo się różni.
Większość wydaje się być tym moim,
lecz ja odchodzę, a dom nadal stoi.
Coś w każdym jest nie tak, by dłużej
zostać. Zrobić pranie, pościerać kurze.
Czai się w każdym ukryta usterka.
Małe pęknięcia w rogu lusterka,
co złowróżą - jak mawia przesąd stary,
a moja głupia dusza lubi wierzyć w czary.
Idę więc dalej świat obserwując bacznie.
Na oko nakładam szkiełko doświadczeń,
co widok zmienia w nie zawsze prawdziwy.
Czasem coś jest proste, a nie cuda, dziwy.
Często przyglądam się zbyt natarczywie.
Niesłusznie dystans, nieufność żywię
do mężczyzn wcale nie takich samych,
do dni i lat ważnych, jeszcze nieznanych,
do świata co wcale nie jest tak zły, być może,
a jeśli jest - szkiełko w innym założę kolorze.

Zatrzymani
Są takie momenty,
które wiszą w czasie
między snem, a zbliżeniem.
Wtedy minuty
czymś innym są zajęte,
bieg śląc w cudne zapomnienie.
Wtedy słychać płomień świecy.
Wtedy widać dźwięk gitary
i smakować można słowa,
karmić serce intymnością,
którą beztrosko niesie
ta zwyczajnie niezwykła rozmowa.

Każdy stracił Raj
Miałam na imię Adam,
jak ty.
Chodziłam naga,
błogo nieświadoma,
ciekawa świata.
Chwytałam dzień, nie znając Epikura,
ni Horacego.
Wszędzie wokół - Ewy,
bezustannie karmiły mnie poznaniem.
Mój Raj nie prysł
w chwilę.
Bronił się długo przed zapomnieniem.
To nie miało żadnego sensu.
Ta tragedia dotyczy wszystkich.
Dziś mam na imię Ewa,
jak Ty.
koniec
31 lipca 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Koralowce
Dorota Chołody

11 IX 2021

dopiero teraz widzę
że to nie jest
film o miłości

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Nasze gwiazdy
Szymon T. Cwen

28 VIII 2021

Niech zostawią nasze gwiazdy w spokoju,
Gdyż komu one przeszkadzają,
Gdy w nocy, po całym dniu znoju
Spokojnie nad nami latają?

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Chwila
Dorota Dziemińska

14 VIII 2021

Pogubiłam gdzieś po drodze dobre słowa,
uśmiech schował się do szafy przestraszony,
a nocami, zamiast piękne śnić historie,
łzy wpychałam do pudełek po wspomnieniach.

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.