Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 20 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Małgorzata Żurecka
‹Tratwy czarnych chmur›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorMałgorzata Żurecka
TytułTratwy czarnych chmur
OpisPochodzi ze Stalowej Woli, rocznik 1956. Absolwentka Politechniki Rzeszowskiej. Wiersze pisze od lat młodzieńczych. Debiutowała na łamach tygodnika «Sztafeta» w roku 1990. Jest laureatką wielu konkursów poetyckich. Autorka 7 tomików wierszy, zbioru opowiadań, licznych publikacji w czasopismach, antologiach i almanachach. Jej twórczość przetłumaczono na serbski, chorwacki i angielski. Od 2006 r. jest członkiem Związku Literatów Polskich, obecnie Prezesem Oddziału w Rzeszowie. Od 2012 r. jest członkiem stowarzyszenia Unia Poetycka Wojciecha Siemiona.
Gatunekpoezja

Tratwy czarnych chmur

Małgorzata Żurecka
za nic
ma człowiek
niebiański dar

Małgorzata Żurecka

Tratwy czarnych chmur

za nic
ma człowiek
niebiański dar

Małgorzata Żurecka
‹Tratwy czarnych chmur›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorMałgorzata Żurecka
TytułTratwy czarnych chmur
OpisPochodzi ze Stalowej Woli, rocznik 1956. Absolwentka Politechniki Rzeszowskiej. Wiersze pisze od lat młodzieńczych. Debiutowała na łamach tygodnika «Sztafeta» w roku 1990. Jest laureatką wielu konkursów poetyckich. Autorka 7 tomików wierszy, zbioru opowiadań, licznych publikacji w czasopismach, antologiach i almanachach. Jej twórczość przetłumaczono na serbski, chorwacki i angielski. Od 2006 r. jest członkiem Związku Literatów Polskich, obecnie Prezesem Oddziału w Rzeszowie. Od 2012 r. jest członkiem stowarzyszenia Unia Poetycka Wojciecha Siemiona.
Gatunekpoezja
***
w pustych pokojach snów
echem głosy
bez twarzy bez imion
skąd przybyły?
wiążą supły na wąskich
skrawkach nocy
gwiazdom rzucają
okruchy szczęścia
niech świecą mocniej
niech nie pragniemy więcej
zawija rzeczywistość
do portu dnia
spadnie kwaśny deszcz
rozmyje nasze ego
rozpuści więzy nienawiści

wiatr harmonijnie
szarpał fiszbiny żywopłotu
truchtem przemykała pliszka
tak wiele dziś dobra
wydała Ziemia
za nic
ma człowiek
niebiański dar

***
tratwy czarnych chmur
dryfowały
nad wierzchołkami topól
zatapiały słońce
w jego jaskrawym blasku
spychane wiatrem
sunęły wzdłuż horyzontu
pozostawiając szare cienie
na błękitnej wodzie nieba
koniec
12 marca 2022

Komentarze

14 III 2022   06:51:49

Wiersze na plus.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Marzenie o domu
D’Aria Galicka

7 V 2022

Kołek, na którym wieszam szal,
kiedy już w drzwiach przekręcę klucz;
za czyimś oknem świata dal
– ale nie tu, ale nie tu…

więcej »
Ilustracja: Piotr Pojnar

Erytropoezja
Piotr Pojnar

16 IV 2022

A dół wiolonczeli
wrasta w ziemię
niby korzeń

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Osika
Wiesława Ptaszyk

9 IV 2022

ileż drżenia
w drobnych liściach

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.