Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 maja 2022
w Esensji w Esensjopedii

Piotr Pojnar
‹Erytropoezja›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorPiotr Pojnar
TytułErytropoezja
Gatunekpoezja

Erytropoezja

Piotr Pojnar
A dół wiolonczeli
wrasta w ziemię
niby korzeń

Piotr Pojnar

Erytropoezja

A dół wiolonczeli
wrasta w ziemię
niby korzeń

Piotr Pojnar
‹Erytropoezja›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
AutorPiotr Pojnar
TytułErytropoezja
Gatunekpoezja
* * *
8 rano
Wstaję
i dźwigam świat mój na powrót
próbując go schwycić
Widziałem Cię niemal
i znów znikasz
Zaklinam
Pojaw się
i już zostań
Moja rozpacz
pisze wiersze
choć nie umiała
A teraz wychodzę
na chłód poranka
wiecznie spóźniony

Erytropoezja
Serce bije mocniej
krew krąży w mych żyłach
Coraz szybciej
biegnę
w góry mego życia
I tylko wiatr w mych włosach
śpiewa
o przeszłości
i o drodze
co nie ma końca

Ilustracja: Piotr Pojnar
Ilustracja: Piotr Pojnar
* * *
Pawłowi C.
Dzika Wiolonczelistka
szarpie struny z pasją
A dół wiolonczeli
wrasta w ziemię
niby korzeń
Drewno
żyje
wtedy na nowo
i krążą w nim soki
I tak rozrasta się jej wiolonczela
z małego ziarna
w mocarny, dziki Dąb
koniec
16 kwietnia 2022
Ślimaczku,
Wspinaj się na górę Fuji,
Ale powoli, powoli!
/Issa (1763 – 1827)/
Na imię ma Piotrek, ale można też wołać na niego „Wytrwały Ślimak”. Dlaczego? Bo wszędzie jest o krok za innymi. Wiecznie spóźniony, jak pisze w jednym ze swoich wierszy. Wieczne spóźnienie zawiera jednak w sobie wartość dodaną – nie śpiesząc się, można się zatrzymać. Zatrzymać się i smakować złote „teraz”, rozmawiać ze Starymi Aniołami na Głębokiej, co same bez pośpiechu drzewieją z omszałymi brody, i wciąż, powoli, na powrót dźwigać swój świat, próbując go schwycić. I tak, wytrwale, buduje Ślimak w swoich myślach dom z bali sosnowych, Miłości i Ciepła… swój wytęskniony Zielony Dom. Z wykształcenia niderlandysta na KUL i instruktor survivalu, pochodzący z Krosna na Podkarpaciu, wychowany w harcerstwie, z pasji skaut, indianista, puszczanin, leśny człowiek, włóczykij, śpiewograjek, tłumacz, poeta i bajarz, a przynajmniej do tychże mian nieśmiało aspirujący. Swojego Anioła Stróża lubi wyobrażać sobie pod postacią wilka, podobnego Duchom Opiekuńczym rdzennych ludów Ameryki Północnej.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Przybysz
Grażyna Jarzyńska

21 V 2022

Na zgliszczach domu
kładzie swe serce
niczym podkowę,
co dała szczęście
na powrotną drogę.

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Marzenie o domu
D’Aria Galicka

7 V 2022

Kołek, na którym wieszam szal,
kiedy już w drzwiach przekręcę klucz;
za czyimś oknem świata dal
– ale nie tu, ale nie tu…

więcej »
Ilustracja: <a href='mailto:aszady@uw.lublin.pl'>Agnieszka ‘Achika’ Szady</a>

Osika
Wiesława Ptaszyk

9 IV 2022

ileż drżenia
w drobnych liściach

więcej »

Polecamy

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.