Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 lutego 2018
w Esensji w Esensjopedii

Futuryzm, scenotechnika w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
ENRICO PRAMPOLINI. FUTURYZM, SCENOTECHNIKA I TEATR POLSKIEJ AWANGARDY | ms2, Ogrodowa 19 | 9 czerwca – 8 października 2017
Enrico Prampolini, Projekt kostiumu do spektaklu Młoda Salamandra Luigiego Pirandellego, ok. 1928
Enrico Prampolini, Projekt kostiumu do spektaklu Młoda Salamandra Luigiego Pirandellego, ok. 1928
Enrico Prampolini to jedna z najważniejszych osobowości artystycznych międzynarodowej awangardy. W jego twórczości odnaleźć można echa niemal wszystkich prądów nowej sztuki I połowy XX w.: od futuryzmu, który współtworzył wraz z ugrupowaniem Filippa Tommasa Marinettiego, przez dadaizm, konstruktywizm i surrealizm, aż po udział w kręgu paryskich abstrakcjonistów: Cercle et Carré. Był malarzem, rzeźbiarzem, scenotechnikiem, choreografem, architektem, grafikiem, tworzył reklamy, plakaty, fotomontaże, wielkie murale, oprawy plastyczne do kilku filmów. Był organizatorem życia artystycznego w Paryżu, Pradze i Rzymie, a także kuratorem ostatniej międzynarodowej wystawy scenotechniki awangardowej na VI Triennale w Mediolanie (1936).
Wystawa w Muzeum Sztuki pokazuje w chronologiczny sposób bardzo bogaty dorobek twórczości Prampoliniego we wszystkich tych dziedzinach. Zbiega się równocześnie z jubileuszem 100-lecia awangardy w Polsce, co stwarza znakomitą okazję do przyjrzenia się relacjom między włoskim futuryzmem a polskimi twórcami nowej sztuki. Owe relacje najbardziej żywe były w, najbliższym Prampoliniemu, obszarze teatru. To właśnie Prampolini postanowił odrzucić terminy „scenografia” i „dekoracja teatralna” na rzecz „scenotechniki” bliższej nie malarstwu, lecz architekturze i nowoczesnemu pojmowaniu przestrzeni sceny. Polscy artyści kręgu „Zwrotnicy”, Bloku i Praesensu w równym stopniu opowiedzieli się po stronie architektonicznych konstrukcji scenicznych, odrzucając tradycyjne dekoracje malarskie. Ich twórczość świadczyła o radykalnej zmianie, która dzięki awangardzie dokonała się w pojmowaniu i praktyce scenografii.
Wystawa w Muzeum Sztuki to pierwsza w historii ekspozycja, która zestawiać będzie projekty włoskiego futuryzmu z polską awangardą. Podejmuje też w szerszym kontekście kwestie kontaktów między artystami obu formacji. W końcu to właśnie dzięki namowom Jana Brzękowskiego Prampolini ofiarował w 1930 roku swój obraz Tarantella do łódzkiej kolekcji, gromadzonej przez grupę „a.r.”.
Enrico Prampolini, Projekt sceniczny do Ognistego dobosza [Tamburo di fuoco] Filippa Tommasa Marinettiego, 1920
Enrico Prampolini, Projekt sceniczny do Ognistego dobosza [Tamburo di fuoco] Filippa Tommasa Marinettiego, 1920
Z uwagi na praktykę wystawienniczą Muzeum Sztuki, która za punkt wyjścia przyjmuje znaczenie kolekcji grupy „a.r.”, Tarantella Prampoliniego okazuje się poniekąd ważnym kluczem zrozumienia wystawy. Obraz ten ukazuje dynamiczny i mechaniczny taniec zgeometryzowanych figur i przywołuje na myśl trzy okresy twórczości włoskiego futurysty: dynamizm w malarstwie lat 10., teatr mechaniczny lat 20. oraz późniejsze idee postpuryzmu i abstrakcjonizmu lat 30. Wystawa prezentuje wszystkie te trzy okresy w kontekście relacji włoskiego futuryzmu z polską awangardą.
Na tle retrospektywnych wystaw włoskiego futuryzmu oraz monograficznych przeglądów twórczości Prampoliniego, ekspozycja w Muzeum Sztuki jest pierwszą rozbudowaną prezentacją jego prac od 1992 roku. Jest też pierwszą tak obszerną wystawą monograficzną futurysty poza Włochami i to właśnie w Łodzi po raz pierwszy pojawią się prace Prampoliniego nigdy wcześniej nie wystawiane. Należy też podkreślić, że wystawa ta po raz pierwszy w historii problematyzuje historię polskiej scenotechniki awangardowej lat 20. i 30., która nie rodziła się w izolacji, ale była integralną częścią międzynarodowych praktyk podejmowanych w obszarze odnowy tradycyjnego teatru.
Artyści / Artystki: Anton Giulio Bragaglia, Jan Brzękowski, Władysław Daszewski, Eugène Deslaw, Tadeusz Gronowski, André Kertész, Frederick Kiesler, Feliks Krassowski, Jalu Kurek, Bohdan Lachert, Virgilio Marchi, Filippo Tommaso Marinetti, Maria Nicz-Borowiakowa, Ivo Pannaggi, Zdenka Podhajská, Kazimierz Podsadecki, Enrico Prampolini, Andrzej Pronaszko, Zbigniew Pronaszko, Luigi Russolo, Henryk Stażewski, Helena Syrkus, Szymon Syrkus, Józef Szanajca, Ruggero Vasari, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Rougena Zátková
Autorzy tekstów do katalogu: Andrea Baffoni, Gunter Berghaus, Maria Elena Versari, Przemysław Strożek, Monika Chudzikowska, David Rifkind, Giovanni Lista, Paulina Kurc-Maj
kurator: Przemysław Strożek
koordynacja wystawy: Przemysław Purtak
koniec
31 maja 2017
Muzeum Sztuki w Łodzi (ms1, ms2)
Łodź; ms: ul. Więckowskiego 36; ms2: ul. Ogrodowa 19; Pałac Herbsta: ul. Przędzalniana 72
tel. +48 42 633 97 90
fax +48 42 632 99 41
Czynne: Gmach główny: wt-ni 10-17; ms2: wt 10-18, śr-ni 12-20; Pałac Herbsta: wt 10-17, śr i pi 12-17, cz 12-19, so-ni 11-16
Wstęp: Szczegółowe informacje na stronach MS
dodajdo

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Od: 2017-06-09
Do: 2017-10-08
Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź, Ogrodowa 19

Najnowsze

Nie żałuję we Wrocławiu
Muzeum Współczesne Wrocław

11 II 2018

NIE ŻAŁUJĘ, ŻE WCZEŚNIEJ NAS NIE BYŁO. KATARZYNA RAMOCKA | 9.2.18–9.4.18 | Wystawa, Aktualna | wernisaż: 9.2.19 (piątek), godz. 18.00, poziom 1, galeria fotografii wokół windy

więcej »

Wredna małpa losu we Wrocławiu
Galeria Entropia

1 II 2018

Beata Rojek | WREDNA MAŁPA LOSU | 06.02 – 28.02.2018 | otwarcie: 06.02.2018 godz. 18:00 | wtorek | wstęp wolny | performans: 6.02.2018, godz. 18.00

więcej »

Kartoteka tożsamości w Chorzowie
Galeria MM

27 I 2018

Miejska Galeria Sztuki MM w Chorzowie zaprasza na wernisaż wystawy | Ireneusz BOTOR – Kartoteka tożsamości – malarstwo | 5 lutego (poniedziałek) o godz. 17.00 | wystawa czynna od 05 do 26 lutego 2018

więcej »

Polecamy

Dziewczyna z końskim ogonem w garści

Miejsca, które warto odwiedzić:

Dziewczyna z końskim ogonem w garści
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skrawek Japonii na ziemi oświęcimskiej
— Wojciech Gołąbowski

Osiemset lat w 4½ godziny
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fauna i flora morska na Podbeskidziu
— Wojciech Gołąbowski

Tajemnice wschodniej strony Wisły
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Galeria Antoniego Toborowicza
— Wojciech Gołąbowski

Rotunda św. Prokopa i kościół św. Trójcy w Strzelnie
— Sebastian Chosiński

Zamek krzyżacki w Radzyniu Chełmińskim
— Sebastian Chosiński

Zobacz też

Tegoż autora

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Asamblaże w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Organizatorzy życia w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Montaże w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Sanyofikacja w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— & w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Find Art w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Indeks możliwości w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Superorganizm w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Prace na szkle w Łodzi

Muzeum Sztuki w Łodzi
— Muzeum Rytmu w Łodzi

W trakcie (wybrane)

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.