Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 17 listopada 2018
w Esensji w Esensjopedii

Zmęczeni we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
Anna Szpakowska-Kujawska | z cyklu „Zmęczeni” | 27.4.18–24.9.18 | rzeźby szamotowe | dar dla Muzeum Współczesnego Wrocław, 2018

Muzeum Współczesne Wrocław

Zmęczeni we Wrocławiu

Anna Szpakowska-Kujawska | z cyklu „Zmęczeni” | 27.4.18–24.9.18 | rzeźby szamotowe | dar dla Muzeum Współczesnego Wrocław, 2018
Anna Szpakowska-Kujawska (ur. 1931 w Bydgoszczy) absolwentka wydziału Malarstwa Architektonicznego PWSSP we Wrocławiu, uzyskała dyplom w pracowni prof. Marii Dawskiej oraz prof. Eugeniusza Gepperta w 1956 roku. W swojej różnorodnej sztuce posługuje się malarstwem, rysunkiem, ceramiką, rzeźbą oraz kolażem. W jej twórczości istotną rolę pełni reprezentacja człowieka oraz surrealistyczne przedstawienia elementów ludzkiego i zwierzęcego ciała. Tworzy także – często bazujące na liternictwie – abstrakcje oraz syntetyczne, geometryczne pejzaże. Jest autorką dzieł znajdujących się w przestrzeni publicznej, m.in. prac malarskich na płytach ceramicznych na elewacji Instytutu Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego (1971) oraz plafonu w Bibliotece Wojewódzkiej we Wrocławiu (1975). W latach 1977–1984 mieszkała w Nigerii, gdzie uczyła malarstwa i rysunku w Kwara College of Education w Ilorin. Zaczęła tam tworzyć kompozycje malarskie na kalabaszach (tykwach). Artystka konsekwentnie zauważa, że istotny wpływ na jej sztukę miał ojciec, Wacław Szpakowski (1883–1973), architekt, artysta, fotograf i muzyk, autor systemu Linii Rytmicznych.
Wybrane prace z cyklu Zmęczeni to wykonane z szamotu rzeźby przedstawiające ekspresyjnie nakreślone twarze, które zostały zrealizowane na plenerze ceramicznym w 1990 roku we Wrocławskich Zakładach Fajansu. Szamotowe głowy to portrety napotkanych przez artystkę osób – m.in. robotników pomagających jej w wykonaniu obiektów – które stały się przyczynkiem do pogłębionej analizy kondycji społeczeństwa ukazującej zmęczenie, niepewność i rezygnację. Zrealizowany na początku epoki gospodarczej i politycznej transformacji cykl Szpakowskiej kwestionuje dominującą narrację o społecznym entuzjazmie i energii towarzyszących wprowadzaniu demokracji i kapitalizmu w Polsce wczesnych lat 90. XX wieku.
Każdy z trzech przekazanych przez artystkę w darze dla Muzeum Współczesnego Wrocław obiektów składa się z ustawionych na sobie elementów, tworząc wrażenie niestabilnego rozczłonkowania i niepokojącej niespójności. Poczucie fragmentaryczności i brutalności w przedstawieniu ludzkich twarzy wzmocnione jest ostrymi liniami i drążonymi głęboko bruzdami, a także nierównomiernymi zaczernieniami naniesionymi w procesie wypalania rzeźby. Cykl Zmęczeni znamionuje powrót artystki do przedstawienia postaci ludzkich będących komentarzem do aktualnej kondycji społecznej, które w sposób widoczny pojawiło się w jej twórczości w cyklu Atomy, po raz pierwszy zaprezentowanym przez Jerzego Ludwińskiego na indywidualnej wystawie Szpakowskiej-Kujawskiej w Galerii Pod Moną Lisa w 1968 roku.
W 1991 roku rzeźby z cyklu Zmęczeni, wraz z rozbudowaną serią rysunków wykonanych ołówkiem i węglem na papierze, na przestrzeni kilku miesięcy od jesieni 1990 do wiosny 1991 były prezentowane na indywidualnej wystawie artystki w Galerii Sztuki Współczesnej BWA Awangarda we Wrocławiu. Cykl rzeźbiarski wraz z rysunkami był także zaprezentowany na scenie wrocławskiego teatru Kalambur w 1993 roku, towarzysząc inscenizacji sztuki Petera Handke Wymyślanie Publiczności [Offending the Audience, 1966] w reżyserii Bogusława Litwińca.
Sztuka Handke, często nazywana anty-sztuką ze względu odrzucenie teatralnych konwencji – nie miała określonej struktury, fabuły i opisanych postaci – miała na celu zwrócenie uwagi publiczności na rzeczywistość samego teatru i wskazanie, że to, co oglądają nie jest reprezentacją jakiejś zewnętrznej rzeczywistości, lecz nią samą. W tym kontekście, rzeźby Szpakowskiej-Kujawskiej pokazane w ramach spektaklu trudno uznać za scenografię, raczej, pełniły rolę krzywego, lecz boleśnie prawdziwego i obnażającego zwierciadła postawionego przed publicznością. W programie teatralnym Litwiniec zwrócił się do widzów słowami, które pozwalają odczytać Zmęczonych z perspektywy zaniku wspólnoty w społeczeństwie: „Panie i Panowie, aktorzy! Dzięki staraniom z waszym udziałem zmieniliśmy ustrój. Ale przy okazji utraciliśmy niechcąco umiejętność zabawy społem. Za to przeoczenie jesteśmy i my godni zwymyślania”.
koniec
1 maja 2018
Muzeum Współczesne Wrocław
53-681 Wrocław, Plac Strzegomski 2a
tel. 71 356 42 50
Czynne: Po 10–18; Wt zamknięte; Śr–Ni 12–20
Wstęp: normalny: 10 zł, ulgowy: 5 zł, rodzinny: 15 zł, grupowy: 7 zł (min. 15 osób); dzieci do lat 6 wstęp wolny; w czwartki wstęp bezpłatny

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Od: 2018-04-27
Do: 2018-09-24
Muzeum Współczesne Wrocław, Wrocław, Plac Strzegomski 2a

Najnowsze

Cień wolności w Katowicach
BWA Katowice

16 XI 2018

Cień wolności — dzieje minionego stulecia przez pryzmat sztuki | 14.11.18—30.1.19

więcej »

Olśnienie w Zielonej Górze
BWA Zielona Góra

9 XI 2018

Wojciech Ulman | Olśnienie | Otwarcie 16.11. o godz. 19:00 | Wystawa czynna do 9.12.2018

więcej »
Alicja Łukasiak, Pożeracz gatunków, ceramika, metal, drewno, 2015

Wyjście z centrum w Białymstoku
Galeria Arsenał

8 XI 2018

Wyjście z centrum | 16.11.2018 – 10.01.2019 | Otwarcie: 16.11.2018 / 18:00 | Miejsce: Galeria Arsenał, ul. A. Mickiewicza 2 | Artyści: Karolina Breguła, Grzegorz Drozd, Magdalena Firląg, Wojciech Gilewicz, Justyna Górowska, Adam Gruba, Alicja Łukasiak, Daniel Rycharski, ZOR (Zmiana Organizacji Ruchu) | Kuratorka: Agata Chinowska

więcej »

Polecamy

Wielka historia i jeszcze większa nie-historia

Miejsca, które warto odwiedzić:

Wielka historia i jeszcze większa nie-historia
— Wojciech Gołąbowski

Palisada nad Olzą
— Wojciech Gołąbowski

Małysz w drewnie i czekoladzie
— Wojciech Gołąbowski

Jurajskie Betlejemowo
— Wojciech Gołąbowski

Co dwa młyny to nie jeden
— Wojciech Gołąbowski

Dziewczyna z końskim ogonem w garści
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skrawek Japonii na ziemi oświęcimskiej
— Wojciech Gołąbowski

Osiemset lat w 4½ godziny
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fauna i flora morska na Podbeskidziu
— Wojciech Gołąbowski

Tajemnice wschodniej strony Wisły
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Zobacz też

Tegoż autora

Muzeum Współczesne Wrocław
— Medytacje Fibonacciego we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— I wody stały się piołunem we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Ucieleśnione we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Praktyka okupacji dzieła we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Urodzaj we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Nietota we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Red is Bad we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Szczurołap we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Nic w zamian we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Death Landscapes we Wrocławiu

W trakcie

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.