Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 22 maja 2018
w Esensji w Esensjopedii

Zmęczeni we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
Anna Szpakowska-Kujawska | z cyklu „Zmęczeni” | 27.4.18–24.9.18 | rzeźby szamotowe | dar dla Muzeum Współczesnego Wrocław, 2018

Muzeum Współczesne Wrocław

Zmęczeni we Wrocławiu

Anna Szpakowska-Kujawska | z cyklu „Zmęczeni” | 27.4.18–24.9.18 | rzeźby szamotowe | dar dla Muzeum Współczesnego Wrocław, 2018
Anna Szpakowska-Kujawska (ur. 1931 w Bydgoszczy) absolwentka wydziału Malarstwa Architektonicznego PWSSP we Wrocławiu, uzyskała dyplom w pracowni prof. Marii Dawskiej oraz prof. Eugeniusza Gepperta w 1956 roku. W swojej różnorodnej sztuce posługuje się malarstwem, rysunkiem, ceramiką, rzeźbą oraz kolażem. W jej twórczości istotną rolę pełni reprezentacja człowieka oraz surrealistyczne przedstawienia elementów ludzkiego i zwierzęcego ciała. Tworzy także – często bazujące na liternictwie – abstrakcje oraz syntetyczne, geometryczne pejzaże. Jest autorką dzieł znajdujących się w przestrzeni publicznej, m.in. prac malarskich na płytach ceramicznych na elewacji Instytutu Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego (1971) oraz plafonu w Bibliotece Wojewódzkiej we Wrocławiu (1975). W latach 1977–1984 mieszkała w Nigerii, gdzie uczyła malarstwa i rysunku w Kwara College of Education w Ilorin. Zaczęła tam tworzyć kompozycje malarskie na kalabaszach (tykwach). Artystka konsekwentnie zauważa, że istotny wpływ na jej sztukę miał ojciec, Wacław Szpakowski (1883–1973), architekt, artysta, fotograf i muzyk, autor systemu Linii Rytmicznych.
Wybrane prace z cyklu Zmęczeni to wykonane z szamotu rzeźby przedstawiające ekspresyjnie nakreślone twarze, które zostały zrealizowane na plenerze ceramicznym w 1990 roku we Wrocławskich Zakładach Fajansu. Szamotowe głowy to portrety napotkanych przez artystkę osób – m.in. robotników pomagających jej w wykonaniu obiektów – które stały się przyczynkiem do pogłębionej analizy kondycji społeczeństwa ukazującej zmęczenie, niepewność i rezygnację. Zrealizowany na początku epoki gospodarczej i politycznej transformacji cykl Szpakowskiej kwestionuje dominującą narrację o społecznym entuzjazmie i energii towarzyszących wprowadzaniu demokracji i kapitalizmu w Polsce wczesnych lat 90. XX wieku.
Każdy z trzech przekazanych przez artystkę w darze dla Muzeum Współczesnego Wrocław obiektów składa się z ustawionych na sobie elementów, tworząc wrażenie niestabilnego rozczłonkowania i niepokojącej niespójności. Poczucie fragmentaryczności i brutalności w przedstawieniu ludzkich twarzy wzmocnione jest ostrymi liniami i drążonymi głęboko bruzdami, a także nierównomiernymi zaczernieniami naniesionymi w procesie wypalania rzeźby. Cykl Zmęczeni znamionuje powrót artystki do przedstawienia postaci ludzkich będących komentarzem do aktualnej kondycji społecznej, które w sposób widoczny pojawiło się w jej twórczości w cyklu Atomy, po raz pierwszy zaprezentowanym przez Jerzego Ludwińskiego na indywidualnej wystawie Szpakowskiej-Kujawskiej w Galerii Pod Moną Lisa w 1968 roku.
W 1991 roku rzeźby z cyklu Zmęczeni, wraz z rozbudowaną serią rysunków wykonanych ołówkiem i węglem na papierze, na przestrzeni kilku miesięcy od jesieni 1990 do wiosny 1991 były prezentowane na indywidualnej wystawie artystki w Galerii Sztuki Współczesnej BWA Awangarda we Wrocławiu. Cykl rzeźbiarski wraz z rysunkami był także zaprezentowany na scenie wrocławskiego teatru Kalambur w 1993 roku, towarzysząc inscenizacji sztuki Petera Handke Wymyślanie Publiczności [Offending the Audience, 1966] w reżyserii Bogusława Litwińca.
Sztuka Handke, często nazywana anty-sztuką ze względu odrzucenie teatralnych konwencji – nie miała określonej struktury, fabuły i opisanych postaci – miała na celu zwrócenie uwagi publiczności na rzeczywistość samego teatru i wskazanie, że to, co oglądają nie jest reprezentacją jakiejś zewnętrznej rzeczywistości, lecz nią samą. W tym kontekście, rzeźby Szpakowskiej-Kujawskiej pokazane w ramach spektaklu trudno uznać za scenografię, raczej, pełniły rolę krzywego, lecz boleśnie prawdziwego i obnażającego zwierciadła postawionego przed publicznością. W programie teatralnym Litwiniec zwrócił się do widzów słowami, które pozwalają odczytać Zmęczonych z perspektywy zaniku wspólnoty w społeczeństwie: „Panie i Panowie, aktorzy! Dzięki staraniom z waszym udziałem zmieniliśmy ustrój. Ale przy okazji utraciliśmy niechcąco umiejętność zabawy społem. Za to przeoczenie jesteśmy i my godni zwymyślania”.
koniec
1 maja 2018
Muzeum Współczesne Wrocław
53-681 Wrocław, Plac Strzegomski 2a
tel. 71 356 42 50
Czynne: Po 10–18; Wt zamknięte; Śr–Ni 12–20
Wstęp: normalny: 10 zł, ulgowy: 5 zł, rodzinny: 15 zł, grupowy: 7 zł (min. 15 osób); dzieci do lat 6 wstęp wolny; w czwartki wstęp bezpłatny

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Od: 2018-04-27
Do: 2018-09-24
Muzeum Współczesne Wrocław, Wrocław, Plac Strzegomski 2a

Najnowsze

Czerwona materia w Łodzi
Muzeum Sztuki w Łodzi

20 V 2018

Czerwona materia. Nadia Léger | ms1, ul. Więckowskiego 36, parter | 25.05.2018 – 09.09.2018 | KURATORKI: Ewa Opałka i Karolina Zychowicz

więcej »

Kasety, które oglądasz, gdy jesteś sam w Ustce
Centrum Aktywności Twórczej

19 V 2018

Serena Vittorini | Kasety, które oglądasz, gdy jesteś sam | Wystawa w ramach rezydencji artystycznej | wernisaż 19.05.2018 / 19.00 | wystawa 20 – 30.05.2018 | Centrum Aktywności Twórczej w Ustce / ul. Zaruskiego 1a / Mała sala / I piętro | codziennie 10.00 – 18.00 | wstęp wolny

więcej »

Witajcie w dżungli we Wrocławiu
Galeria Entropia

18 V 2018

Alex Urso | Witajcie w dżungli | 19.05—1.06.2018 | otwarcie wystawy: Noc Muzeów 19.05.2018 godz. 18.00 sobota | galeria czynna 17.00—22.00

więcej »

Polecamy

Co dwa młyny to nie jeden

Miejsca, które warto odwiedzić:

Co dwa młyny to nie jeden
— Wojciech Gołąbowski

Dziewczyna z końskim ogonem w garści
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Skrawek Japonii na ziemi oświęcimskiej
— Wojciech Gołąbowski

Osiemset lat w 4½ godziny
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fauna i flora morska na Podbeskidziu
— Wojciech Gołąbowski

Tajemnice wschodniej strony Wisły
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Galeria Antoniego Toborowicza
— Wojciech Gołąbowski

Rotunda św. Prokopa i kościół św. Trójcy w Strzelnie
— Sebastian Chosiński

Zamek krzyżacki w Radzyniu Chełmińskim
— Sebastian Chosiński

Zobacz też

Tegoż autora

Muzeum Współczesne Wrocław
— Szczurołap we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Nic w zamian we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Death Landscapes we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Nie żałuję we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Wszystkie rzeczy widzialne i niewidzialne we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Duchy lasu we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Miesięcznik „Fotografia” 1953–1974 we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— Wrocław konkretny

Muzeum Współczesne Wrocław
— Kości, chmury, molekuły we Wrocławiu

Muzeum Współczesne Wrocław
— I don’t want to grow up we Wrocławiu

Wkrótce

zobacz na mapie »

W trakcie

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.