Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 15 maja 2021
w Esensji w Esensjopedii

Korzenie: Drzewo genealogiczne, cz.1: W górę, w dół i na boki

Esensja.pl
Esensja.pl
Zaczyna się niewinnie. Po krótkim opisaniu siebie dodajesz rodziców, rodzeństwo, może dzieci. Dziadków. Szwagrów, ciocie, wujków, kuzynostwo. Ani się spostrzeżesz, twoje drzewo genealogiczne jest tak duże, że nie mieści się na pojedynczej kartce.

Wojciech Gołąbowski

Korzenie: Drzewo genealogiczne, cz.1: W górę, w dół i na boki

Zaczyna się niewinnie. Po krótkim opisaniu siebie dodajesz rodziców, rodzeństwo, może dzieci. Dziadków. Szwagrów, ciocie, wujków, kuzynostwo. Ani się spostrzeżesz, twoje drzewo genealogiczne jest tak duże, że nie mieści się na pojedynczej kartce.
Drzewo genealogiczne książąt pomorskich; rycina, 1608<br/>W zbiorach Biblioteki Głównej Uniwersytetu Szczecińskiego<br/>fot. za zbc.ksiaznica.szczecin.pl
Drzewo genealogiczne książąt pomorskich; rycina, 1608
W zbiorach Biblioteki Głównej Uniwersytetu Szczecińskiego
fot. za zbc.ksiaznica.szczecin.pl
Niegdyś drzewa genealogiczne rysowano na sporych arkuszach i pięknie przyozdabiano. Często miały one faktycznie wygląd drzewa, bujnie rozgałęzionego. Pniem byli na ogół zacni przodkowie, najczęściej szlachcice. Kolejne „piętra” to młodsze pokolenia, ewentualnie ich rodzeństwo – ale główny nacisk kładło się raczej na główną, męską linię. Dopiero dwa, trzy ostatnie pokolenia to pełne drobiazgów rozgałęzienia: tu znajdywało się miejsce na linie poboczne z ich dziećmi, stanowiące kuzynostwo (jeszcze kilkadziesiąt lat temu na kuzyna mówiło się „brat cioteczny”) pokolenia, dla którego takie graficzne drzewo powstawało.
Ale drzewo można też postawić na głowie, zaczynając od pokolenia najmłodszego. Niech kolejnymi piętrami będą przodkowie nie tylko w męskiej, ale w każdej linii. O ile w rodzinie nie dochodziło do dziwnych sytuacji, każde piętro będzie się pięknie rozgałęziało. Ale jeśli będziemy chcieli do takieg drzewa – no, właściwie krzewu – dodawać również rodzeństwo rodziców, dziadków, pradziadków… Gdzie to pomieścić? Wpisy szybko stają się miniaturowe, niemal nieczytelne.
A teraz pójdźmy dalej. Rodzeństwo rodziców często ma własne dzieci (naszych kuzynów i kuzynki). Czemu by ich nie dodać? Również dziadkowie miało rodzeństwo – jeśli znamy, dodajemy i ich linie. Ale wujek ma ciocię, a ciocia wujka. Może znamy także ich rodziców (choć nie są de facto naszymi krewnymi)? Kuzyni mają swoje żony, kuzynki mężów, którzy mają także swoje rodziny… Tworzy się nie drzewo, nie krzew, ale gęsto zarośnięte chaszcze.
Nawet zminiaturyzowany podgląd nie mieści się na jednym ekranie
Nawet zminiaturyzowany podgląd nie mieści się na jednym ekranie
Kartka tego nie ogarnie. Potrzebne jest rozwiązanie na miarę współczesności. Elementem pośrednim, używanym przez poprzednie pokolenie, są na przykład… arkusze kalkulacyjne. Drzewo kładzie się na boku i niezależnie od której strony zaczniemy (czy to od przodków, czy to od potomków), zawsze można nowe kolumny dodawać, potrzebne rzędy wstawiać, kratki z danymi ładnie wyróżniać i łączyć kreskami czy choćby obramowaniami sąsiednich, pustych kratek.
Ale żeby się takim drzewem pochwalić, całość trzeba wydrukować. Ewentualnie wysłać mejlem, ale raz wysłany plik zaczyna przecież żyć własnym życiem – nie jest nijak zsynchronizowany z pierwowzorem, nie pojawiają się na nim nowości, za to mogą, i owszem, dopiski, których nie będzie z kolei u źródła…
Obok dat i miejsc, gromadzić można wiele różnych informacji o osobach
Obok dat i miejsc, gromadzić można wiele różnych informacji o osobach
W tej sytuacji na scenę wkraczają portale, dedykowane serwisy, umożliwiające budowanie drzewa w prosty, intuicyjny sposób. Jeszcze 20-30 lat temu dość prymitywne graficznie, obecnie nie tylko funkcjonalne, ale i po prostu ładne. Umożliwiające łatwą rozbudowę drzewa w każdą stronę. Co ważne, nie próbujące przedstawiać wszystkiego na jednej stronie (jednym ekranie). Bo i po co, skoro w takiej skali (czyli przy odpowiednim pomniejszeniu) wszystko staje się nieczytelne?
Wyświetlana jest więc jedna gałąź. Ustawiamy, ilu chcemy widzieć potomków, ilu przodków osoby wybranej na chwilowe „centrum” drzewa. Kilkamy na „fiszkę” osoby gdzieś ze skraju widoku – teraz ona niech rozwinie swoje odnogi i zaprezentuje w całości swoich bliskich.
Profilom dodajemy zdjęcia – indywidualne bądź grupowe. W tych drugich oznaczamy, kto jest kto. Skanujemy zdjęcia ślubne dziadków, pradziadków, może mamy też inne, gdzie wokół rodziców czy dziadków skupiona jest cała rodzina? Dodajemy daty urodzin, ślubów, zgonów – system może nam z wyprzedzeniem przypominać, kto z bliskich wkrótce obchodzić będzie urodziny czy rocznicę. Już nie zapomnimy złożyć życzeń… No i numer telefonu czy kontakt z social media – przecież trzeba jakoś te życzenia przekazać.
Można również przygotować opis słowny, wzbogacający suche fakty
Można również przygotować opis słowny, wzbogacający suche fakty
Są portale, które poszły dalej w jeszcze inną stronę. Skoro drzewo jest dostępne online, dlaczego ograniczać się do jednego „właściciela”? Skoro zdefiniowałem fiszkę kuzynki, dlaczego moje drzewo nie miałoby stać się także jej drzewem? Uprzedzamy więc krewną, wpisujemy jej adres mejlowy w zebrane dane, a system wysyła zaproszenie do rejestracji, umożliwiając podpięcie się bezpośrednio do utworzonego profilu. Kuzynka zyskuje pełne prawa i zaczyna dodawać swoich bliskich, swoje zdjęcia, daty, inne dane…
Hola, hola. A gdzie ochrona danych osobowych? Oczywiście, w tle. Dobrze przygotowany system nie pozwoli zaindeksować wszystkiego, wyszukiwarka nie pokaże kopii fiszki wypełnionej danymi. Żona brata szwagierki kuzyna małżonki – jeśli nawet zarejestrowała się na (już nie tylko) „naszym” drzewie – nie ujrzy szczegółów, których nie powinna. Może nawet nie przeczyta imienia ani nazwiska (z wyjątkiem np. pierwszej litery). W dodatku niektóre profile możemy od razu oznaczyć jako prywatne (domyślnie prywatnymi, czyli nieindeksowanymi profilami są wszystkie żywe małoletnie osoby).
A co jeśli dumni z naszego drzewa powiemy o nim kuzynom, a oni na to, że owszem, już mają i też w sumie chcieli nam je pokazać? Żaden problem; znajdujemy punkt wspólny (jedną lub kilka fiszek) i łączymy je. Jeśli jest to osoba żywa, wystarczy wpisać w nie ten sam adres mejlowy. System „załapie” i umożliwi połączenie (tylko za zgodą obu stron). A jeśli ta osoba już nie żyje? To też nie problem, przecież adres mejlowy nie musi być prawdziwy… Ważne, by prawdziwa była osoba, choć przecież nikt nie zabroni tworzenia w ten sposób drzew, rodowodów bohaterów literackich. Ale to już zupełnie inna historia.
koniec
25 listopada 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Wschód słońca znad pasma Skrzycznego, widziany spod schroniska na Stożku<br/>fot. Marcin Grabiński

Włóczykije: GSB – Etap 21: Stożek - Ustroń
Marcin Grabiński

26 II 2021

Każdy z 21 etapów mojego Głównego Szlaku Beskidzkiego ma swoją literkę – sponsora. Dla etapu 21go jest nią K jak KONIEC.

więcej »
Fragment szlaku pod Baranią Górą<br/>fot. Marcin Grabiński

Włóczykije: GSB – Etap 20: Węgierska Górka – Stożek
Marcin Grabiński

19 II 2021

Każdy z 21 etapów mojego Głównego Szlaku Beskidzkiego ma swoją literkę – sponsora. Dla etapu #20 jest nią Ś jak Śląski Beskid.

więcej »
Łańcuchy pod Romanką<br/>fot. Marcin Grabiński

Włóczykije: GSB – Etap 19: Hala Miziowa – Węgierska Górka
Marcin Grabiński

12 II 2021

Każdy z 21 etapów mojego Głównego Szlaku Beskidzkiego ma swoją literkę – sponsora. Dla etapu 19-go jest nią Ż jak Żywiecki Beskid. Wszystko co ważne ma w sobie „ż”, Beskid też :)

więcej »

Polecamy

Zobacz też

Z tego cyklu

Drzewo genealogiczne, cz.3: Indeksacja
— Wojciech Gołąbowski

Drzewo genealogiczne, cz.2: Akta dziewiętnastowieczne
— Wojciech Gołąbowski

Złe, złe czasy…
— Winicjusz Kasprzyk

Z wizytą u rabusia
— Winicjusz Kasprzyk

Perła w koronie
— Winicjusz Kasprzyk

Ze wsi rodem
— Wojciech Gołąbowski

W pieczy Bożogrobców
— Wojciech Gołąbowski

Dumna dzielnica
— Wojciech Gołąbowski

Na wyciągnięcie ręki
— Wojciech Gołąbowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.